|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
donderdag 20 oktober 2011 3:04
|
|
|
|
|
|
|
Probeer dit maar eens uit! Tracht, geblinddoekt, in een open veld rechtdoor te lopen. Zelfs indien je denkt dat je het aankunt, zul je achteraf inzien dat je cirkels hebt gemaakt. Dit fenomeen kennen we ook indien mensen in een bos, een woestijn of open sneeuwveld, trachten rechtdoor te lopen. Indien ze zich niet op iets kunnen oriënteren, zoals een kerktoren, of een berg, bijvoorbeeld, dan is de kans groot dat ze na uren en uren lopen op dezelfde plaats belanden vanwaar ze zijn vertrokken. En, het ontbreken van zonlicht, of een dikke mist, maken de zaak nog erger.
Geblindoekt kan een mens dus niet in een rechte lijn lopen. Al meer dan 80 jaar tracht men aan de weet te komen hoe dat komt. Komt dat doordat één been sterker is dan het andere en we met dat been dus meer kracht uitoefenen? Dat kan, maar het is twijfelachtig van zodra we merken dat hetzelfde fenomeen gebeurt indien we met een wagen rijden. Of, is het omdat de ene voet zwaarder is dan de andere?
Het kan zeer goed zijn dat het evenwichtszintuig er iets mee te maken heeft. Je lichaam is door zijn verticale houding in een dynamisch evenwicht. Aan alle kanten van het lichaam bevinden zich spieren die met minimale inspanning je evenwicht in stand houden waardoor je rechtop kunt blijven staan. Iedere keer dat je gaat staan, moet je opnieuw je evenwicht vinden. Dat doe je met behulp van dat evenwichtsorgaan: en ogen spelen daarbij een belangrijke rol.
Van zodra je die ogen niet kunt gebruiken – in dit geval door de blinddoek – verliest een mens alle vormen van coördinatie. Zelfs met open ogen kunnen we in cirkeltjes blijven ronddwalen indien de ogen geen vast referentiepunt hebben waarop ze zich kunnen concentreren. Maar, dat schreven we reeds.
De volgende maal dat je een strand bezoekt, moet je het zelf maar eens met gesloten ogen uitproberen.
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.