Ronald Janssen: het product van onze maatschappij ?

Achteraf bezien, is het misschien wel eens de moeite waard om het menstype Ronald Janssen te bestuderen. Want, hoe meer ik over hem lees, hoe meer ik er de mens-in-het-algemeen in herken. De mens, die door een brein wordt bestuurd, zich vastklampt aan de waangedachten ontsproten uit dat brein, en daarnaar op een mechanische manier handelt. Automatisch dus.

Om die reden zit de mens zelden of nooit in het eigen hart. Welke mens ken jij die niet naar dingen, zoals liefde, genegenheid, geborgenheid, veiligheid, aandacht, en dergelijke meer, snakt? Ken jij, bijvoorbeeld, zeer veel mensen die in alle eerlijkheid kunnen bekennen dat zij genoeg liefde en genegenheid ontvangen, ... omdat ze het zélf niet bezitten?

Ik schreef het reeds eerder, en ik vind het geen erg het nogmaals te herhalen: geen mens op deze planeet Aarde kent Liefde in de ware betekenis van het woord. Eigenliefde primeert, en de mens handelt doorgaans instinctief op het bevel van het brein. En wat een mens niet zélf bezit, zoals in dit geval: Liefde, mag hij dan ook niet van anderen verwachten.

Dat deed de in 1971 geboren Ronald Janssen wel: en, omdat er aan zijn verwachtingspatronen niet werd voldaan, heeft hij het van een Annick willen afdwingen.

“Het was niet mijn bedoeling om Annick te doden. Ik wou haar de dag na de ontvoering gewoon vrij laten, ergens diep in de Ardennen. Ze had me niet gezien. Ze zou er geen idee van hebben wie haar had ontvoerd.” Dat is wat Ronald Janssen heeft verteld aan de speurders. Hij vertelde ook waarom hij zijn plannen moest wijzigen.
 
Janssen moest naar eigen zeggen tegen zijn zin het oorspronkelijke plan veranderen. “Annick had in mijn slaapkamer door de muren heen een ruzie gehoord bij de buren. Bij de familie Appeltans. Tijdens die ruzie werden namen genoemd. Van Shana onder meer. Toen kon ik niet anders meer dan Annick doden. Ze kon me herkennen. Het was te gevaarlijk geworden.”

Het zijn zijn woorden. Of wat hij zegt ook waar is, is natuurlijk nog maar de vraag. Maar de speurders hebben enkel zijn versie om zich op te baseren. Er zijn geen getuigen die hem kunnen tegenspreken. Toch vermoed ik dat hij enigszins de waarheid spreekt.

Aan de speurders verklaarde Janssen dat hij de 18-jarige Annick Van Uytsel niet ontvoerde uit seksuele, maar uit emotionele motieven. Sinds de scheiding van zijn vrouw, leefde Janssen alleen en hij had naar eigen zeggen affectie nodig. Praten was, naar eigen zeggen, het enige wat hij met haar deed.

Over dit laatste heb ik mijn sterkste twijfels. Dat hij ermee gepraat heeft, is geloofwaardig, maar ik ben ervan overtuigd dat hij handtastelijk is geworden. Eerst ietwat voorzichtig, daarna met veel meer geweld.

Een ziekelijke geest, zoals die van een doodzieke Ronald Janssen, dwingt nu eenmaal de dingen af. Het is een man die op een dominerende manier op mensen neerkijkt, mensen gebruikt – zelfs misbruikt – om zijn doelstellingen te bereiken.

Enerzijds is het vreemd dat zo’n man niet naar de hoeren gaat om zijn behoefte te doen, maar anderzijds heeft zo’n ziekelijke geest ook behoefte aan een babbel en hoeren hebben daar geen tijd voor, tenzij hij er extra voor betaalt.

Kortom: wat een doodzieke Ronald Janssen aandreef, waren zijn mechanische, innerlijke instincten om zowel gezelschap, aandacht, warmte, genegenheid en tenslotte seks af te dwingen om uiteindelijk tot seriemoordenaar uit te groeien. Hij leeft in een lichaam 'waarin alles automatisch gebeurt'.

Ronald Janssen is een product van onze maatschappij. De meeste mensen lopen met dezelfde leemten en behoeften rond. Maar het zijn enkelingen die zo laf en ontredderd zijn om iemand voor één van die redenen te overvallen, te ontvoeren, of er zich aan te vergrijpen. En ja: ik durf eventueel op een voorzichtige manier aannemen dat die Ronald er in eerste instantie nooit aan had gedacht het meisje te doden. Maar op het laatste kon hij niet meer terug, angst sloeg hem omheen het hart, zijn brein sloeg tilt, en de psychopaat verloor het hoofd.

Ronald Janssen is weliswaar een ziek mens. En, met zijn ziekte lopen er wereldwijd miljarden rond. Sommigen zijn lichtjes ziek, anderen zwaar ziek en nog anderen: doodziek, net als Ronald, en kunnen hun instinctief driftleven niet beheersen. Allen ervaren ze het ontbreken van Liefde als een sterk, knagend gemis. Maar, het merendeel van hen kan ermee leven. Ze moeten wel.

Moest er geen politiemacht, noch justitie bestaan, ben ik ervan overtuigd dat geen enkele vrouw nog veilig de straten zou kunnen bewandelen. Of, ben ik nogmaals verkeerd? Wat is jouw mening hierover?

Nu is de hamvraag: is Ronald – en al de anderen, die diep in zichzelf op hem gelijken, of met hetzelfde gemis rondlopen - wel degelijk ziek? Want, in het mechanische denken van de mens impliceert ziekte: kans tot genezing.

Extra vragen rijzen op, zoals: kan een mens van zijn aangeboren, genetisch, instinctief ‘zijnswezen’ worden genezen? Valt een geaardheid wel te genezen? Of, is de mens-in-het-algemeen nu eenmaal het product van onze maatschappij?

Elke mens loopt met opinies rond, en de ene denkt het veel beter de weten dan al de anderen. Nochtans kan geen mens op mijn vragen een eerlijk antwoord geven. Het is dan ook om die reden dat de zin: "Laat hij die vrij is van zonde de eerste steen werpen" zo sterk is en alle monden toesnoert.

Epiloog: 'k Weet het, ja maar ...

Nabericht #1: In het hof van assisen in Tongeren is vanmorgen, dinsdag 20 september 2011, het proces gestart tegen Ronald Janssen, de verantwoordelijke voor de moord op Annick Van Uytsel (18), Shana Appeltans (18) en Kevin Paulus (22). Vandaag werd enkel de 12-koppige jury samengesteld. Janssen was daarbij aanwezig. De eerste zitting was rond 12.30 uur al afgelopen. Aanstaande vrijdag worden de echte debatten aangevangen. De verdediging van de moordenaar maakte zich alvast druk om rinkelende gsm's en drie aanwezige tekenaars in de assisenzaal.

Janssen werd vanmorgen in een anoniem voertuig opgehaald in de gevangenis van Hasselt en naar het gerechtsgebouw gebracht, waar hij rond 10.45 aankwam, omringd door twee breedgeschouderde politiemensen in burger. De moordenaar zag er bleek en oud uit en droeg een donkerblauw hemd met bruingroene broek. De familieleden en nabestaanden van de vermoorde slachtoffers waren er vandaag niet bij. Vrijdag maken ze wel hun opwachting, bij aanvang van de debatten.

Nadat alle aanwezige kandidaat-juryleden afgeroepen waren, maakte meester Zvonimir Miskovic, de raadsman van Janssen, duidelijk dat de verdediging bezwaren heeft tegen de drie aanwezige tekenaars en de gsm's, die voortdurend rinkelden. "Ik heb de hele tijd gsm's horen afgaan. Wie garandeert ons dat met die gsm's geen foto's gemaakt worden. Voor de tekenaars is ook geen toelating gevraagd", aldus meester Miskovic na beraadslaging met zijn cliënt.

Het is natuurlijk een geslepen truc: de gsm rinkelt, men doet alsof men hem naar het oor brengt, en onderwijl neemt men – op goed geluk af - de nodige foto’s. Voorafgaand moet men thuis zeer veel oefenen ...

Voorzitter Michel Jordens repliceerde dat het probleem van de gsm's toebehoort aan de taken van de politiediensten, die instaan voor de veiligheid in het gerechtsgebouw. Wat het bezwaar van de tekenaars betreft, gaf de assisenvoorzitter niet meteen een antwoord. Bij de samenstelling van de twaalfkoppige jury wraakte meester Miskovic ook een mannelijke kandidaat, wiens gsm tijdens het proces rinkelde. "Dat is de man met de gsm," zei de advocaat van Ronald Janssen.
 
De twaalfkoppige jury bestaat uiteindelijk uit zeven mannen en vijf vrouwen. De vijf plaatsvervangers zijn drie mannen en twee vrouwen. Daarvoor werden 120 kandidaat-juryleden opgeroepen. De gekozen juryleden wacht de zware taak de komende vier weken het slopende proces bij te wonen en te oordelen over de schuldvraag en de strafmaat van Janssen. De vijf plaatsvervangers mogen enkel de debatten bijwonen en niet actief deelnemen aan de beraadslaging.
 
Bij het begin van de samenstelling viel op dat de verdediging van Janssen, meester Zvonimir Miskovic, vooral de vrouwelijke kandidaten wraakte. Zes vrouwelijke kandidaat-juryleden zouden door hem zijn afgewezen. Na zowat drie kwartier was de jury samengesteld. Een vermagerde Janssen draaide geregeld zijn hoofd om de kandidaat-gezworenen die naar voren geroepen werden, aan te kijken.
 
Assisenvoorzitter Michel Jordens heeft tijdens uitleg aan de jury ook verwezen naar een speciaal aspect in het dossier. "Er is kritiek op het onderzoek. Dat is al in de media verschenen, maar het assisenhof is geen derde onderzoeksinstantie naast het Comité P en de Hoge Raad voor de Justitie," luidde het. "We moeten ons afvragen of de daden die Ronald Janssen gesteld heeft, een misdrijf zijn en of hij daaraan schuldig is," aldus Jordens.
 
"Dit proces moet in alle sereniteit verlopen. Een assisenproces gaat over de vraag van de verantwoordelijkheden van de beschuldigde. De onderzoeksopdrachten die gegeven werden aan het Comité P en de Hoge Raad voor de Justitie, gaan over de evaluatie van het onderzoek. Mogen we dan geen oog hebben voor wat er is misgelopen? Neen. De nabestaanden hebben zeer pijnlijke vragen en in enige mate kunnen we daarop ingaan. Met alle betrokken partijen moeten we zoeken naar een evenwicht in al die aspecten," besloot Jordens, die vorig jaar al de debatten leidde in het proces over de parachutemoord.

Vrijdag start dus het eigenlijke proces met de voorlezing van de akte van beschuldiging. Er zal ook een akte van verdediging zijn waarna de voorzitter Janssen zal verhoren. "Daarin zal de beschuldigde zijn eigen versie over de feiten kunnen geven," aldus Jordens. Na zijn verklaringen starten de verhoren van de politiemensen. De eerste op de lijst vrijdag is André Allard van de federale gerechtelijke politie van Leuven, die het onderzoek leidde naar de moord op Annick Van Uytsel.

Nabericht - 20/9/2011: Ronald Janssen probeerde als tiener zijn vader te vermoorden door te knoeien met insuline. In de akte van beschuldiging in het proces Janssen staat alvast niets over deze moordpoging. Over beïnvloeding gesproken..., is het dan wel fair om dit bericht te verspreiden, vooraleer het proces begint? Uit enkele 'betrouwbare bronnen' weet de VRT dat hij in zijn tienerjaren zijn vader zou geprobeerd hebben te doden. Volgens die bronnen zou hij 12 à 13 jaar oud geweest zijn en wilde hij zijn vader dood.

Zijn vader was diabetespatiënt en Janssen zou een potje insuline leeggespoten hebben en een mengsel van water en melk toegevoegd hebben. De vader zou bewusteloos gevallen zijn, maar overleefde het. Volgens een medisch expert is het toedienen van een mengsel van water en melk onder de huid niet dodelijk, maar het niet-toedienen gedurende twee dagen van insuline bij een diabetespatiënt daarentegen wel.

Allee, dat weten we dan ook weeral!

Nabericht - 21/9/2011: Misbruikte ex-vriendin blijft Janssen opzoeken. Ronald Janssen heeft maandag in de gevangenis nog bezoek gekregen van zijn vroegere vriendin Nathalie B. (42), de moeder van zijn twee dochtertjes. De laatste weken zou ze hem zelfs tot drie keer toe in de cel hebben opgezocht.

Als een bezorgde, avontuurlijke, liefhebbende en soms strenge vader beschrijft ze hem. Een “galante, hartstochtelijke, oprechte, spaarzame partner,” maar ook af en toe “gespannen, onbuigzaam, achterdochtig en eenzaam. Ronny deed er alles aan om niet op zijn pa te lijken, als partner en als vader,” zei ze.

Janssen leerde Nathalie B. in 1993 kennen toen hij in Leuven op kot zat. Een jaar later vormden ze een koppel. Ze gingen samenwonen in Genk en Halen. Maar in 2005 loopt het mis. De vrouw wordt door haar echtgenoot verdoofd, vastgebonden, meermaals misbruikt en gewurgd. Nathalie B. trekt uiteindelijk haar klacht tegen Janssen in, maar beslist wel om hem te verlaten

Waarom liep het fout? Nathalie wijt het aan een ‘verschil in levenshouding’: zij gelooft onvoorwaardelijk in de goedheid van de mensen, hij gaat achterdochtig en pessimistisch door het leven. En dat maakte het voor haar moeilijk om samen te blijven. Janssen beaamt trouwens die verschillen tussen hen.

Nabericht - vrijdag 23/9/2011: Ronald Janssen heeft deze voormiddag bijna onbewogen geluisterd naar de akte van beschuldiging. De openbaar aanklager beschreef de moord op Kevin en Shana. "Ronald Janssen bekende in het onderzoek dat hij eerst Kevin Paulus doodde met twee kogels in de rechterslaap en dat hij zich toen richtte naar Shana. Zij smeekte om haar vrij te laten, wat Janssen zou doen als ze met hem wilde vrijen," aldus openbaar aanklager Patrick Boyen.

"Janssen kleedde zich uit en begon met haar te vrijen, toen hij naar eigen zeggen plots besefte dat het tegen haar wil was. Toen vroeg hij aan Shana om zich om te draaien en schoot hij haar twee keer in het hoofd. Daarna vuurde hij nog twee kogels af."

Nabericht - donderdag 29/9/2011: Janssen vertelde tijdens zijn verhoor dat hij Annick nooit had ontmoet. Hij benadrukte dat hij haar niet seksueel had misbruikt.
 
“Ik wilde Annick niet nodeloos bang maken en daarom vertelde ik dat ik haar zou lossen in de Ardennen. Toen de buren ruzie maakten en er namen vielen, waardoor ik het risico liep ontmaskerd te worden, besliste ik haar te doden en daarbij wilde ik haar niet nodeloos laten lijden.

... Het gevoel dat Annick langs mij in bed lag, was voldoende voor mij. Ik wilde de slaapkamer schoonmaken en daarom moest ze in de badkamer wachten. Ik had haar op blauwwitte badkamermatten gelegd en daarvan herinner ik mij dat ik die gedumpt heb in een kledingcontainer in Diest. Ik veronderstel dat Annick gekneveld was. Ik legde een handdoek over haar hoofd. Ik hield met de linkerhand de handdoek vast en haalde met rechts met de lattenbijl uit,” verklaarde Janssen in zijn verhoor.

De twee Hasseltse speurders waren zelf gechoqueerd dat Janssen in het verhoorlokaal rechtsprong om alles voor te doen. Janssen ging zelfs op zijn rechterknie zitten om zo aan slagkracht te winnen. “Ik was toen heel koelbloedig,” aldus Janssen, die nadien het lichaam waste, inpakte en dumpte in het Albertkanaal.

Nabericht - 1/10/2011: Na één procesweek is duidelijk dat hij veel meer op zijn geweten heeft dan de dood van drie jonge mensen. De ‘brave leraar uit Loksbergen' heeft de voorbije tien jaar zowat het hele strafwetboek met voeten getreden en daarbij vaak enorme risico's genomen. Een onvoorstelbaar overzicht dat vier dagen na geboorte van zijn jongste dochter begint...
 
- Het is augustus 2001 als Janssen op Boerenrock in Kortenaken een tent binnenkruipt en een 43-jarige vrouw verkracht. Zijn jongste dochter is vier dagen eerder geboren. Zijn vrouw is nog volop aan het herstellen. ‘De dader was heel agressief tijdens de verkrachting, maar begon nadien plots lief te doen', zegt het slachtoffer.

- Janssen breekt kort nadien binnen in een Leuvens studentenhuis, waar hij een meisje verplicht tot orale seks. Hij laat haar achter met een gebroken neus en met bijtwonden. Hij dreigt ermee haar het hoofd in te slaan met een flesje parfum. Zelf zegt hij dat het meisje hem gebeten heeft.

- Uit ‘pure lust' dringt hij vervolgens binnen in een studentenhome in Hasselt. Een plek die hij kent uit zijn eigen studententijd. Hij probeert een meisje te verkrachten, maar moet vluchten.

- Een conflict met een belastingcontroleur loopt in maart 2003 uit de hand. Janssen schiet op diens huis, bekrast zijn auto, bedreigt zijn vrouw en kinderen met bizarre sms'en op rijm. Hij gaat vrijuit, maar bekent in januari 2010. Feiten verjaard.

- Zijn volgende doelwit is een jong koppeltje in Diest in juni 2003. Hij slaat eerst de jongen neer met een baseballbat. Daarna probeert hij het meisje te misbruiken. Ze kan vluchten.

- ‘Ik wilde de baby meenemen, maar toen dacht ik: Neen, toch niet een baby', denkt hij bij een inbraak in een huis in Kiewit in augustus 2003. De bewoners worden wakker voor hij iets kan doen en Janssen gaat op de vlucht.

- In zijn oud kot in Hasselt begint hij te likken aan het gezicht van een slapende studente. Het is juni 2005. De 34-jarige Janssen heeft een pet opgezet ‘om er hipper uit te zien'. Hij moet vluchten.

- Ongeveer rond deze tijd begint hij illegaal elektriciteit af te tappen. De reden? Hij krijgt toch geen eerlijke prijs. Het wordt pas ontdekt tijdens de huiszoeking in 2010.

- Janssen verkracht zijn eigen vriendin omdat ze hem wil verlaten. Hij gaat vrijuit omdat ze haar klacht intrekt.

- Begin 2006, kort na de scheiding, randt hij een vrouw aan in Zelem, gewapend met een vleesmes. ‘Ik ben achteraf geld gaan afhalen om haar te vergoeden, maar ik vond haar niet meer.'

- Een studente krijgt zeven messteken in haar buik omdat ze zich niet wil laten verkrachten. Het gebeurt in mei 2006 in een Hasselts studentenhuis. Het meisje overleeft als bij wonder.

- Tijdens het Rhythm and Bluesfestival in Peer in juni 2006 verkracht hij twee vrouwen na elkaar, nadat hij hun tentjes is binnengedrongen. ‘Je bent een mooi vrouwtje', zegt hij tegen een van de slachtoffers. ‘Het is allemaal niet zo erg.'

- Hij ontvoert en doodt Annick Van Uytsel op 28 april 2007 met een lattenbijl en verpakt haar in bouwmateriaal. Spullen die Janssen in de maanden voordien allemaal ‘gevonden' heeft op bouwwerven. Zoals hij ook een gsm van de buren en tuinmeubelen vindt, en die bij hem thuis ‘bewaart'.

- Als de familie Appeltans thuis komt van een familiefeest staat hun kippenhok in brand. Iemand heeft hun haan in petroleum gedrenkt en die dan brandend naar binnen gejaagd. Janssen wordt verdacht, maar ontkent.

- Janssen wordt betrapt op diefstal in een chiro-kamp. Uit wraak, zal hij zeggen. Hij wilde een tandem stelen. Maar thuis vindt de politie ook een rugzak en een MP3-speler. Hij krijgt 30 uur werkstraf.

- Op 2 januari 2010 doodt Janssen Kevin en Shana.

- Bij huiszoekingen vinden agenten drie illegale vuurwapens en een massa munitie. Zorgvuldig begraven. Het moordwapen zelf heeft hij weggegooid.

Nabericht - 21/10/2011: Voor het assisenhof in Tongeren heeft de beschuldigde Ronald Janssen het allerlaatste woord gekregen. "Dit is een wonde die kan helen, maar nooit diep genoeg," zei Janssen na een lange stilte.

De beschuldigde drukte eerder al in overvloed zijn spijt uit en deed dat vanochtend nogmaals. "Ik weet echter dat die woorden van spijt nooit zullen overkomen aan de andere kant," voegde hij eraan toe. "Zelfs over honderd jaar niet. Ik kan mij daar perfect in inleven. Mijn woorden van spijt zullen altijd een confrontatie blijven met de pijn van vroeger."
 
Janssen legt zich naar eigen zeggen neer bij de beslissing die gisteren werd genomen. "De jury heeft beslist dat ik doodslag heb gepleegd met voorbedachten rade. Dat ik alle tijd heb gehad om te bedenken dat ik het niet moest doen, maar het toch heb gedaan."
 
Volgende maand start de procedure over de schadevergoedingen, maar daar verwacht Janssen weinig heil van. "Laat de deurwaarder zijn werk maar doen. Ook met geld kan ik niet vergoeden wat er is gebeurd."
 
Toch blijft de beschuldigde erbij dat hij de feiten niet gewild heeft. "Dat weet ik in mijn hart," besloot hij zijn allerlaatste woord voor het hof. Maar welke mens kan die woorden geloven? Wie beseft dat een mens bestuurd wordt door het brein en zelden of nooit in dat hart kan zitten?

Op vrijdag 21 oktober 2011 oordeelde het hof van assisen dat Ronald Janssen veroordeeld werd tot een levenslange opsluiting. Hij moet ook opdraaien voor de proceskosten, die 278.000 euro bedragen.

Maar Ronald Janssen heeft vijftien dagen de tijd om naar Cassatie te stappen... - en, indien die man ooit een boek schrijft, getilteld 'Bekentenissen van een psychopaat', ben ik ervan overtuigd dat het een bestseller wordt.

Commentaar

---

Reageer

---

Mijn naam:
Mijn e-mail adres:
Mijn commentaar:
Verificatie:	Typ de code hierboven in: