|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
dinsdag 27 september 2011 13:46
|
|
|
|
|
|
|
Er gaat niets boven instinctieve moederliefde - en, in vergelijking met onze mensenwereld, gaat het in de dierenwereld er dan ook niet anders aan toe. In het koninkrijk der dieren is deze moederliefde het sterkst zichtbaar van zodra haar jongen zich in moeilijkheden bevinden.
De fotograaf Jean-Francois Largot kon een dramatisch redding, die zich onlangs in Kenia’s Masai Mara natuurreservaat afspeelde, op foto’s vastleggen.
Een kleine leeuwenwelp was op de een of andere manier in een diepe ravijn geslipt. Hoe diep die ravijn was, is niet op de foto’s te zien, maar volgens de foto’s en de reactie van de dieren is het wel duidelijk dat de bodem niet onmiddellijk in zicht was.
In elk geval: het welpje schreeuwde zó luid, dat het de aandacht van een paar leeuwinnen trok, met als gevolg dat ze er op afkwamen. Ze deden even moeite, maar geen één van hen durfde de afdaling aan.
Terwijl het welpje langzaamaan meer en meer naar beneden schoof en zich angstvallig vastklampte, nam een leeuwin, het initiatief om de steile ravijnwand voorzichtig af te dalen.
Het lukt niet van de allereerste keer, maar de moeder slaagde er uiteindelijk toch in om het bange welpje in haar muil tussen de tanden te nemen om tezamen de glibberige tocht naar boven te ondernemen. Eén verkeerde beweging en ze konden beide de diepe ravijn zijn ingestort, beweerde de fotograaf.
Minuten later arriveerden ze op de begane grond, waarop de moeder haar jong geruststellend aflikte.
Voor de Eclecticus: We weten dat geen mens Ware Liefde kent, maar datgene wat men ‘liefde’ noemt is wél de reactie op een prikkel, die ergens vanuit het lichaam op een automatische manier afkomstig is, en waarop de hersenen de nodige chemische stoffen afvuren. Neem verstandelijke liefde, of Platonische liefde, bijvoorbeeld.
Volgens Plato was echte liefde alleen mogelijk tussen 'gelijken'. Gelijken waren diegenen die over gelijke rechten en status beschikten, of konden beschikken. Vrouwen hoorden hier in het oude Athene niet bij, en daarom was volgens Plato echte liefde tussen man en vrouw niet mogelijk. Gelijken waren in die tijd alleen mensen van hetzelfde geslacht. En daar ook Plato homoseksualiteit afwees, bleef alleen de platonische liefde over.
Naar Plato's idee was de platonische liefde de hoogste trap van liefde, in tegenstelling tot lichamelijk begeren en seks, die hij als een eerste trap beschouwde. Van daaruit kon de mens een hogere trap bereiken door de liefde voor de juiste levensinstellingen, voor de wetenschap, en voor goede gedachten. De platonische liefde was de hoogste trap: het in elk mens aangeboren streven en begeren naar zaken als schoonheid, waarheid, en uiteindelijk goddelijkheid. Deze trap bereikten slechts weinig mensen. Diegenen die zich intensief met dit streven bezighielden noemde Plato 'filosofen'.
Anders gezegd, vergeet Platonische liefde, omdat het niet voor de gewone sterveling is weggelegd. Maar dan hebben we nog emotionele liefde, instinctieve liefde, aangeleerde liefde, liefde voor het eigen geslacht, en eigenliefde, met daartussen nog miljoenen varianten; evenveel varianten als er grijstinten bestaan tussen wit en zwart.
Ware Liefde is voor de gewone mens zó ongrijpbaar dat het in liedjes wordt bezongen, in poëzie en romans wordt beschreven en op het witte scherm wordt afgebeeld, teneinde mensen het valse gevoel te geven dat het voor hen écht bestaat en opdat ze ervan kunnen dromen.
Dromen... een meest eigenaardig verschijnsel op zichzelf, eigen aan de wereld van de slaap. Eclecticus: bestudeer jouw dromen - niet de droombeelden! - wél de droomwereld op zichzelf.
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.