|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
maandag 11 juli 2011 18:19
|
|
|
|
|
|
|
Poveglia is een klein Italiaans eiland in de Lagune van Venetië, gelegen tussen Venetië en Lido. Het heeft een vervelende geschiedenis, en zou volgens sommige verhalen een spookeiland zijn. In de Romeinse tijd werd het gebruikt als isolatieplaats voor vele duizenden slachtoffers van de pest. Ook toen Europa werd getroffen door de Zwarte Dood diende het eiland als plek om slachtoffers te isoleren van de buitenwereld. Dit werd gezien als een efficiënte manier om de zieken weg te houden bij de gezonde mensen.
De Zwarte Dood is de naam voor een epidemische ziekte, die tussen 1346 en 1351 in Europa woedde en vele slachtoffers maakte. De epidemie kostte wereldwijd tussen de 75 en 100 miljoen mensen het leven, waarvan tussen de 25 en de 50 miljoen in Europa. Anders gezegd: één derde van de toenmalige Europese bevolking.
Nu weet men dat die pest veroorzaakt werd door de bacterie Yersinia pestis, die verspreid wordt door vlooien die met name op de zwarte rat parasiteren. Uit overlevering en tekeningen weten we dat de Zwarte Dood gepaard ging met pestbuilen, een zwelling van de lymfeklieren. In 2010 werden sporen van de Yersinia pestis bacterie in het DNA gevonden van skeletten uit massagraven waarin slachtoffers van de Zwarte dood werden begraven.
Het was onduidelijk waar de ziekte vandaan kwam, velen dachten natuurlijk dat het een straf was van God. Hoewel het niet helemaal duidelijk is waar deze pandemie in de 14e eeuw precies is begonnen, is het vrijwel wel zeker dat hij uit Azië kwam, waarschijnlijk uit Centraal Azië.
De ziekte startte hoogtwaarschijnlijk bij marmotten, verspreidde zich naar vlooien, via vlooien naar ratten en van daaruit naar de mens. Verder verspreidde deze ziekte zich van Azië naar Europa, via de handel en soldaten. In 1346 arriveerde de ziekte in de Krim, vanuit de Krim verspreidde het zich naar Europa en Noord-Afrika.
In Europa werd Italië het eerst getroffen. Er gingen verhalen ten ronde dat een Kipchak leger in 1346-1347 met de bacterie besmette lijken met behulp van katapulten over de muren van Feodosija, een handelspost van Genua op de Krim, zou hebben gegooid. Of dit verhaal op waarheid berust, is niet bekend. Verspreiding via de handel en scheepvaart lijkt meer waarschijnlijk. Na Italië ging de ziekte met de klok mee Europa door: Frankrijk en Spanje, Engeland (in 1348), Duitsland, Noorwegen (in 1349 in Bergen door een schip met graan uit Engeland) en belandde tenslotte in Rusland rond het jaar 1351.
We schreven reeds dat in dit scenario, tijdens de uitbraak van die Zwarte Dood, het eiland diende als de plek om slachtoffers te isoleren van de buitenwereld. Dit werd gezien als een efficiënte manier om de zieken weg te houden van de gezonde mensen. Aangenomen wordt dat tijdens die periode 160.000 mensen op het eiland zijn gestorven.
Rond 1380 werd het eiland opgeheven toen er strijd heerste strijd tussen de steden Venetië en Genua, beter gekend als de Oorlog van Chioggia. Mensen, die het eiland bewoonde, werden naar Giudecca geëvacueerd en het eiland werd de basis van het Octagon Fort teneinde Venetië te verdedigen. Na die oorlog bleef het eiland onbewoond. In 1527 bood de doge van Venetië het eiland aan de Camaldolese monnikken, maar ze weigerden het aanbod. In 1661 kregen de nazaten van de vorige bewoners ook het aanbod om er opnieuw een dorp te bouwen. Ook hier ging niemand op in.
Tegen het jaar 1777 was het eiland dus reeds sedert verscheidene honderden jaren onbewoond gebleven. In dat jaar kwam het onder jurisdictie van de 'Magistrato alla Sanità', de Openbare Gezondheidsdienst en werd het een controlepost om alle schepen die mensen of goederen vervoerden grondig te inspecteren. In 1793 werden er verschillende gevallen van plagen op twee schepen vastgesteld, en werd het eiland een oord waar men de geïnfecteerden onderbracht om hen van de rest van de wereld te kunnen isoleren.
Geschiedenisboeken geven ons een verslag van de onregelmatigheden. Bijvoorbeeld: mensen hoefden niet geïnfecteerd te zijn om naar het eiland te worden getransporteerd. Indien iemand maar dacht of vermoedde dat iemand geïnfecteerd was, of de vreemde verschijnselen vertoonde, was al meer dan voldoende. Ook personen die een publiek gevaar waren voor de heersende macht verdwenen uit de maatschappij en belandden op dat eiland, enzovoorts.
Het eiland bleef een tijdlang deze rol van 'lazaretto' vervullen, zelfs toen Napoleon Bonaparte regeerde. 'Lazaretto' was het Italiaanse woord voor allen die deden denken aan de Bijbelse Lazarus de Bedelaar. In 1814 werd de lazzaretto definitief gesloten.
In 1922 werd er een psychiatrisch ziekenhuis op Poveglia gebouwd. Ook hier herhaalde de geschiedenis zich. Veel mensen wisten niet waarom ze naar dat eiland werden gestuurd. Achteraf kwam men te weten dat men er medische experimenten uitvoerde, waaronder lobotomie; een chirurgische operatie, waarbij de verbinding van het voorhoofdsgedeelte van de hersenen en de rest van de hersenen en het zenuwstelsel door een insnijding bijna geheel wordt verbroken. De chirurg boorde eerst twee gaten in de schedel van de plaatselijk verdoofde patiënt en maakte de incisie in de hersenen. Nadien ontstond een snellere methode zonder boren: een instrument werd onder plaatselijke verdoving boven de oogbol onder het ooglid doorheen de schedel gedreven en dan heen en weer bewogen in de hersenen.
Volgens verhalen meenden veel van de patiënten geestverschijningen te zien; geestesverschijningen van mensen die op het eiland eerder waren gestorven. De dokter aldaar onderzocht het verschijnsel, maar paste daarvoor, onder andere die lobotomie toe en andere 'medische' experimenten. Volgens verhalen zou hij uiteindelijk zelf gek zijn geworden en zelfmoord hebben gepleegd door van de klokkentoren naar beneden te springen. Het ziekenhuis werd uiteindelijk dan maar definitief gesloten.
Ondertussen ligt het Poveglia eiland er naakt, somber en onbewoond bij. Zelfs toeristen mogen het niet meer bezoeken. Enkel de grimmige klokkentoren is nog van verre zichtbaar en wacht misschien op de eerstvolgende bezoeker die ervan naar beneden springt. Wie Weet?
Anno 2011: Natuurlijk zijn er nog altijd mensen die in spoken en geesten blijven geloven. Geesten en spoken, die in de spirituele wereld zelfs hun stembanden niet hebben verloren en dus nog vlot Italiaans kunnen spreken en in spookhuizen verblijven...
Weet, dat er misschien bewustzijnsniveau's bestaan waar geen sterveling iets van afweet. Zij die slapen, en dus niet zijn ontwaakt, kunnen vanuit hun bewustzijnstoestand slechts dromen en de dingen fantaseren. Wat anders?...
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.