|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
maandag 14 februari 2011 16:37
|
|
|
|
|
|
|
Vandaag werd ik geconfronteerd met enkele artikelen met betrekking tot 'een beter seksleven'. Het is een feit dat bij de mens alles omheen seks draait. Al was het maar in de verbeeldingswereld. Onnoemlijk veel mensen krijgen een even sterke kick van een foto, waarop naakt wordt afgebeeld, als van het echte. Niet zijzelf, maar hun hersenen klaren de job.
De seksuele energie is, naast het instinct tot overleven, wel degelijk de meest sterke aandrijvende kracht in alles wat leeft. Het is één van de ingebouwde 'trucs' van Moeder Natuur teneinde de onsterfelijkheid van de mensheid - of van eender welke andere levenssoort - te waarborgen.
En, als men aan Valentijn denkt, denkt men automatisch aan liefde en aan alles wat daarmee verbonden is - en, geloof me of niet: sommige mensen denken aan seksspeeltjes. Maar die kosten geld en in Alabama heeft men er een stunt op gevonden... uit protest. Uit protest?
Ter gelegenheid van Sint-Valentijn kunnen klanten van een Amerikaanse sekswinkel hun wapens inruilen voor een seksspeeltje. "Breng ons je oude pistool dat je toch nooit gebruikt en wij geven u een cadeau dat u zal doen proesten," luidt de leuze op het internet van 'Pleasures'.
Nu moet je weten dat In Alabama, iedereen met een blanco strafblad het recht heeft een wapen te bezitten. Seksspeeltjes daarentegen zijn er verboden tenzij ze een 'medische functie' vervullen. Het aanbod van 'Pleasures' is dus eerder gebaseerd op 'eigenliefde' teneinde meer omzet te behalen, en geldig tot 15 februari, de dag na Valentijn.
In elk geval zijn speeltjes niet enkel in Amerika, maar ook in onze gewesten erg in trek. Waar vraag is, wordt aanbod gecreëerd.
Zo werd er in een artikel melding gemaakt van de duurste vibrator te wereld. Op de huishoudbeurs in Amsterdam werd eergisteren een vibrator voorgesteld waarop een prijskaartje hing van 10.000 euro. Hij is van staal, werd overgoten met een laagje 18 karaat goud, heeft een oplaadbare batterij en kan daarenboven bezet worden met diamantjes, indien je dat wenst. Maar die kost wel 40.000 euro.
Voor homo's hebben ze ook iets speciaals - en, om aan iedereen te tonen dat je zoiets hebt aangekocht, krijgt men er manchetknopen bij. Het is duidelijk dat daar waar aanbod is, vraag kan zijn.
Naar het schijnt werd er gemikt op een publiek, dat niet alleen een functioneel product wil, maar ook een luxe-uitstraling én gevoel. Gevoel? Een denkbeeldige dan. Met andere woorden: het is een prestigeobject dat je niet noodzakelijkerwijze een beter orgasme bezorgt. Geen garanties dus. Zelfs dan nog! Een mens geraakt snel aan iets gewend. De kans is dus groot dat de persoon, die zoiets duurs aankoopt, zich nog andere speeltjes zal moeten aanschaffen teneinde gewenning te voorkomen.
Het voordeel van zo'n speeltje is natuurlijk, dat je op de duur geen partner meer nodig hebt om tot een orgasme te komen. Bovendien kunnen weinige mannen tegen een vibrator, die aan 500 vleugelslagen per seconde trilt, concurreren. En, van zodra een onderdeel van een lichaam voor die snelheid immuun wordt, wordt het tijd om naar een nieuw en 'gewelddadiger' speeltje uit te kijken. Ik weet het niet: anderen weten het meestal veel beter.
Omdat we vandaag dan toch volop in de sfeer van Valentijn zijn beland, we het dus over een bepaalde vorm van liefde hebben, en bovendien rekening houden met de huidige economische situatie, biedt men op het internet degelijke, maar wel goedkopere speeltjes aan. Sommige mensen, die iets bewuster leven, noemen het 'foltertuigen''. Grappig, hé!? Och, een mens die op het eigen lichaam verliefd is, doet de gekste dingen.
Dan las ik een artikel dat mijn aandacht trok, getiteld: "De handleiding tot een beter seksleven', geschreven door Alexander Witpa, een seksuoloog en criminoloog. Mijns inziens is het gericht tot mensmachines. Indien je het niet hebt gelezen, volgt hier de integrale tekst ...
"Overmorgen is het Valentijn, voor veel mensen het uitgelezen moment om bloemen, kaartjes, pralines... te kopen. En vaak ook om zichzelf de vraag te stellen: is alles nog wel oké met mijn seksleven? Moet ik iets doen om het beter te maken? Kan ik iets doen? Maar wat dan wel? En wanneer?
Als jij ook in dat geval bent en je twijfelt over de antwoorden, dan ben je in goed gezelschap. Uit onderzoek blijkt dat de meerderheid van de volwassenen met een seksuele relatie in hetzelfde schuitje zit. Ze zien hun partner graag en ze zijn op zich best tevreden over hun seksleven. Maar het zou ook allemaal wat meer mogen, wat gevarieerder, en met wat meer gevoel. De wil is er wel en goede voornemens worden geregeld gemaakt, maar de uitvoering laat te wensen over wegens te vaag en te weinig tijd.
Voor wie het deze keer wat concreter wil aanpakken, stel ik het volgende voor: geef aan je partner je seksuele handleiding cadeau. En bestel ineens ook die van hem of haar. Jullie zijn al een tijdje bij elkaar, dus jullie kennen elkaar van binnen en van buiten, ook op seksueel gebied. Juist? Fout. Uit onderzoek blijkt dat, met het verstrijken van de maanden en jaren, mensen wel steeds meer gaan geloven dat ze hun partner kennen. Maar als je het in de praktijk uittest, staan ze met hun mond vol tanden. Of blijkt wat ze in gedachten hebben niet (meer) te kloppen. Wees eens eerlijk: kan jij echt meer dan tien regels schrijven over wat je partner opwindend vindt, zonder in herhaling te vallen? En omgekeerd?
Dus wat ik voorstel, is dat je deze keer je partner zo duidelijk mogelijk op de hoogte brengt van wat bij jou werkt. En wat niet. Geef hem of haar een echt boekje met daarin instructies. Iets dat hij of zij kan nalezen als het geheugen het laat afweten.
Wat kan er zoal in dat boekje staan? Wel alles wat de moeite van het weten waard is. Is er een bepaald moment van de dag dat je meer openstaat voor seks? Neem je zelf graag initiatief of word je graag verleid? En zo ja: welke manieren zijn voor jou meer en minder opwindend? Zijn er bepaalde woorden die je in de stemming brengen, of juist niet? Bepaalde soorten muziek, geuren of kleding? Welke delen van je lichaam zijn extra gevoelig en hoe wil je dat ze aangeraakt worden? Wil je praten tijdens seks of juist niet? Kan je enkele ideale vrijpartijen beschrijven? Heb je favoriete standjes en zo ja welke? Gebruik je graag glijmiddel? Seksspeelgoed? Zijn er bepaalde fantasieën die je graag eens zou uitleven? Hoe kan je partner weten of je (voldoende) opgewonden bent? Wanneer je klaarkomt? Wat kan hij of zij doen bij problemen? Wat is een goed moment om het erover te hebben, en hoe pakt hij of zij het best aan? Welke complimenten stel je op prijs?
Vul de lijst gerust aan, maar hou het vooral bij realistische, positieve suggesties (dus: iets wat ze écht kunnen doen). Een uitgebreide lijst van wat allemaal níét mag, níét werkt en wat ze in het verleden al verkeerd hebben gedaan, daar zit niemand op te wachten. Dat is trouwens ook geen handleiding, maar een klachtenbrief. Wanneer je het boekje afgeeft, vergeet er dan niet bij te zeggen dat je heel erg geïnteresseerd bent in de handleiding van je geliefde.
Misschien merk je bij het opstellen dat je zelf op heel wat vragen het antwoord schuldig moet blijven. Dat is niet zo raar. Veel mensen hebben maar een zeer beperkt zicht op hun eigen seksuele mogelijkheden. Of ze kennen enkel de basics, maar ze hebben geen idee wat er nog allemaal kan. In dat geval is het ook voor jezelf een goede oefening om eens na te gaan hoe je meer te weten kunt komen.
Eén belangrijke opmerking: je moet het wel dóén voor het effect kan hebben. Erover nadenken is niet genoeg. Je kweekt geen conditie door drie keer per week te dagdromen over joggen. Of door erover te discussiëren met mensen. Ik ga er trouwens van uit dat je niet vol opgekropte frustratie zit, of dat je er sterk aan twijfelt of het ooit nog goed komt met je seksleven. Is dat wel zo, doe je partner en jezelf dan eerst een bezoek aan de seksuoloog cadeau." - Einde tekst -
- Er wordt dus de raad gegeven om aan elkaar 'een boekje met de nodige instructies' te schenken. Toegegeven: het is absurd om iemand bijvoorbeeld een toestel te schenken zonder er een gebruiksaanwijzing bij te voegen. Anderzijds beschik ikzelf over een 'gecompliceerd' gsm-toestel, die ik enkel en alleen gebruik om iemand te bellen, een oproep te ontvangen, of om er een berichtje mee te versturen. Al de andere snufjes gebruik ik niet, met als gevolg, dat ik zelfs niet bereid ben het instructieboekje in te lezen.
Maar, indien ik het goed begrijp, zijn mensen natuurlijk geen gsm's en daarom wordt er nu geïnsinueerd om gebruiksaanwijzingen voor elkaar op te stellen. Misschien is het voor alleenstaanden zelfs een goed idee om permanent met enkele van zulke boekjes op zak rond te lopen - en, telkenmale men een potentiële partner ontmoet, zo'n boekje af te geven. Na het inlezen ervan kan een mens dan voor zichzelf bepalen of hij/zij ja dan neen aan die 'eisen' kan voldoen.
Dit is dan weeral het voordeel van een toestel, zoals in het voorbeeld van de gsm. Het zal me geen verwijten toesturen, noch van eigenaar willen veranderen, indien ik niet al de mogelijkheden ervan gebruik.
Opgepast: ik ben wel voorstander van een goed gesprek. Partners moeten zich tegenover elkaar kunnen uiten, en hoe duidelijker je bent, hoe beter. Anders gezegd: je moet je gehele leven niet wachten op iets dat je van je partner verlangt, maar wat nooit plaatsgrijpt. Op jouw sterfbed zal het gegarandeerd ook niet geschieden.
Het meest ideale koppel hoeft niets met elkaar te bespreken, maar tast alle dingen af, spontaan. Want, indien dingen niet spontaan kunnen gebeuren, doch opgelegd, dan zijn de handelingen meestal artificieel. Dit is nu het grote verschil tussen seksen en de liefde bedrijven.
Maar, hoeveel koppels houden van elkaar? Ik heb het niet over liefhebben, in de betekenis van 'lief hebben'. Het woordje 'hebben' impliceert 'bezitten'.
Ik ga me nu niet op glad ijs begeven, wetende dat slechts enkelingen me écht zullen kunnen begrijpen. Anderzijds hebben die enkelingen waarover ik het nu heb geen extra woorden nodig om te begrijpen wat ik zonet bedoelde...
Maar, indien twee mensen reeds jarenlang met elkaar zijn getrouwd, samenwonen, met elkaar opgescheept zitten, of wat dan ook, is het voor hen misschien tóch een goed idee om zo'n verlanglijstje voor elkaar op te stellen. Wie weet - in vergelijking tot voordien - hoe positief de gevolgen ervan kunnen zijn!?
Want, zo las ik ook dat er in economische barre tijden veel meer gesekst wordt dan anders, omdat men dan uitkijkt naar een goedkopere manier van vermaak, en dat is seks, stond er in vetgedrukte letters. En, wat is een Valentijn zonder echte seks? Nogmaals iets wat ik niet weet...
Als extraatje: een videoclip van Cherry Norris gericht aan de dromers van mooie dingen... voor hun Valentijn.
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.