Welkom in de wereld van Zelfkennis! Wim Hof levert het bewijs van hoe geest over lichaam kan regeren

Ontelbaar veel mensen twijfelen nog aan de kracht van de menselijke geest, vooral aan de kracht van het hunne. Feit is: van de 7 miljard mensen, die onze planeet bevolken, lopen 1/3de ervan als het ware met destructieve gedachten rond. De andere 1/3de kunnen 'de Neutralen' worden genoemd: het kan hen geen bal schelen wat links en rechts zeggen, doen of denken.

Weet, dat alles dé betekenis krijgt die je er zelf aan geeft. Daarom doet men er in de wereld van Zelfkennis goed aan om de persoonlijke overtuigingen regelmatig eens onder de loep van het 'redelijke denken' te plaatsen. Als dat even kan, natuurlijk. Diepgewortelde en vastgeroeste overtuigingen én geleende kennis overstijgen, is één van de moeilijkste dingen die er voor een mens kunnen bestaan. Vooral een mens die aan Zelfkennis wil doen: kennis van het Zelf, geheel losstaand van het lichaam.

In onze samenleving respecteren we het denken van eeniedere persoon. Ook dat van een scepticus. Een ander vaststaand feit is, dat van zodra iemand zichzelf geneest - met of zonder hulpmiddel - geboren sceptici het zullen afwimpelen als trucage, toeval, of als het gevolg van het placebo-effect.

Ik schreef het reeds eerder, en blijf mezelf onverbiddelijk herhalen - totdat ik iemand 'bereik': in de wereld van yin en yang, waarin evenwicht moet overheersen, zal er tegenover elk heilzaam denken iemand rondlopen die de tegenwerkende kracht vertegenwoordigt. Teveel van het ene - of het nu opbouwend of afbrekend is - brengt alles in onevenwicht. Anders gezegd: zelfs sceptici zijn op onze planeet Aarde broodnodig, net zoals alle doemdenkers.

Het bewustzijnsniveau van de Aarde vertoeft nog op een zeer laag niveau, omdat de wezens die haar bevolken eerder instinctief gericht zijn dan 'spiritueel'. 'Spiritueel' in de betekenis van 'geestelijk', hetgeen dan weer niets te maken heeft met ons brein, noch met onze lichaamsfuncties. Zelfs de grens tussen geloof en bijgeloof is vandaag de dag bijna niet meer te trekken. Of, denk jij er anders over?

Neem van mij aan, dat mensen nog enorm onwetend zijn over de mogelijke werkzaamheden van hun eigen brein. Een chirurg, bijvoorbeeld, kan jouw lichaam opensnijden, er iets uit weghalen of aan toevoegen, en je daarna terug toenaaien, maar het is uiteindelijk het lichaam dat zichzelf zal moeten genezen. Genees-heren komen er bij dus dit natuurlijke, wonderbaarlijke proces niet aan te pas.

Maar in welke mate kan ons brein de baas over ons lichaam worden? Ons lichaam, dat tenslotte misschien het voertuig is van 'iets' in onszelf. Wie weet!? Of, ben jij zó sterk met jouw lichaam vergroeid, dat je denkt dat je jouw lichaam 'bent' en niet tijdelijk 'hebt'?

Een zoveelste vaststaand feit is, dat zolang een mens in zekere mate geen controle heeft over het lichaam, dat lichaam controle over zijn innerlijke, zijn zogenaamde 'Ware Zijn', blijven uitoefenen. Ere aan wie ere toekomt en laten we Wim Hof als voorbeeld naar voren schuiven.

De Nederlander Wim Hof, beter bekend onder zijn artiestennaam 'The Iceman', geeft ons een idee van wat ons brein allemaal in staat is. Elke mens beschikt over een ingebouwde thermostaat, die ervoor zorgt dat de lichaamstemperatuur altijd rond de 37° schommelt. Wim Hof heeft, dankzij intense training, volledige controle over deze interne temperatuurregelaar verkregen door er zijn volledige aandacht op te vestigen.

De bijna 52-jarige Wim Hof heeft bovendien reeds verschillende kouderecords op zijn naam staan. Hij is een van de weinige niet-monniken die de Tibetaanse Tummo-meditatie techniek op een zeer hoog niveau beheerst. Van extreem lage temperaturen krijgt hij een roes te vergelijken met die van hardlopers bij langeafstandlopen. In plaats van een 'runners high', krijgt hij een 'cold high': er komen chemische stoffen vrij in de hersenen, zoals endorfine en dopamine.

De in Amsterdam woonachtige Wim Hof is vader van vijf kinderen. De jongste is nu ongeveer 24 jaar oud, de oudste bijna 28. Wim Hof kan extreme koude weerstaan en beheerst op dit vlak verscheidene disciplines. Anderzijds moest hij in mei 2007 op een hoogte van 7.400 meter met bevroren tenen een recordpoging staken. Volgens eigen zeggen waren de aderen in zijn voeten toen nog niet helemaal flexibel genoeg. In korte broek en op sandalen had hij de top van de Mount Everest willen bereiken: het is daar tussen de 25 en de 30 graden onder nul. Hij haalde voordien negen keer het Guinness Book of Records en deze expeditie had de tiende keer moeten worden.

Zo beklom hij eerder blootsvoets besneeuwde bergen en overwon, zonder hulpmiddelen of beveiliging, steile wanden. Eind 1998 zwom hij op de Noordpool - gekleed in niet meer dan een zwembroek, onder een 40 centimeter dikke ijslaag door. In maart 1999 zwom Wim Hof onder vijftig meter poolijs door. In februari 2000 probeerde hij in Finland, bij 20 graden onder nul, honderd meter onder poolijs te zwemmen. Doe het maar eens na!

Hij kan, naar eigen zeggen, gedurende ruim zes minuten zijn adem inhouden en honderd keer opdrukken zonder eenmaal te ademen. Verder zei hij dat hij door ademhalingsoefeningen - pneumatische druk noemde hij dat - invloed kan uitoefenen op de warmte-kouderegeling van zijn zenuwstelsel. "Ik heb een goede reflex om mijn aderen rondom mijn kerndelen, dus het hart en de longen, te vernauwen. Daardoor blijven die constant op 37 graden, terwijl de oppervlaktedelen van lichaam veel kouder zijn," voegde hij eraan toe.

In maart 2007 liep 'The Iceman' in Lapland een halve marathon. Om precies te zijn: 21 kilometer en 95 meter en wel op blote voeten, boven de Poolcirkel bij temperaturen tussen de 20 en 30 graden onder nul. Hij liep tweedegraads bevriezingen op aan zijn voeten en moest na afloop behandeld worden in het ziekenhuis van Kolari. De kans was toen zeer groot dat hij door de vrieskou zijn tenen was verloren. Uiteindelijk is hij daarvan, overigens tegen alle verwachtingen van de specialisten in, helemaal genezen.

In juni 2007 heeft hij het wereldrecord in-ijs-staan verbeterd. In het ijsberenverblijf van Ouwehands Dierenpark stond hij 70 minuten en 35 seconden tot aan zijn kin in een bak met ijsblokjes. Reeds in januari 2008 schreven we daar een nieuwsberichtje over. De link vind je geheel onderaan. Dit record werd evenwel op 21 april 2008 verbeterd door de 43-jarige Chinees Jintu Wang, die het 1 1/2 uur uithield in een ijstank in Peking. Anders gezegd: ook anderen leveren het bewijs hoe ons brein het lichaam kan beheersen.

Bij een gespecialiseerd koude-fysiologisch instituut in Oulu in Finland werd hij in 2007 onderzocht. Bij dat instituut onderzoeken ze het effect van extreme kou op straaljagerpiloten. Uit de onderzoeken bleek dat Hof, door jarenlange training, zijn vermogen om met kou om te gaan tot het uiterste heeft ontwikkeld.

En het stopt hier niet ... Begin 2009 vestigde hij in Tanzania een wereldrecord door nagenoeg naakt en bij 15 graden onder nul de 5.892 meter hoge Kilimanjaro te bedwingen.

In 2008 liet hij weten niet langer een 'kermisattractie' te willen zijn, doch de mensheid wil dienen door zijn sporttechnieken op anderen over te brengen, maar op 26 maart 2010 kwam hij terug op zijn eerdere uitspraken en stond gedurende 1 uur, 44 minuten en 12 seconden opnieuw tot aan zijn kin in een bak met ijsblokjes. In juli 2010 heeft hij dan weer dit record verbroken met een extra 10 seconden, ditmaal gekoppeld aan een reclamestunt van een energiebedrijf. Het toen behaalde record van 1 uur, 44 minuten en 22 seconden verbeterde hij op 1 januari 2011 tot 1 uur en 50 minuten in Hong Kong met de motivatie aandacht te willen vestigen op global warming.

Door zijn krachtpatserijen stelde hij wetenschappers meermaals voor een raadsel. In mei 2010 werd bekend gemaakt dat onderzoekers aan het academisch ziekenhuis UMC St. Radboud in Nijmegen hem gingen onderzoeken. Volgens de onderzoekers leek het alsof Wim Hof zijn autonome zenuwstelsel kon beïnvloeden. De onderzoekers menen dat het volgens de huidige medische kennis onmogelijk is wat Hof kan.

Hoogleraar fysiologie Maria Hopman: "Hof lijkt zijn autonome zenuwstelsel te kunnen beïnvloeden, wat normaal gesproken onmogelijk is. Ook lijkt hij bewust zijn bloedvaten te kunnen openen en sluiten. Hof kan kennelijk zijn kachel wel drie keer zo hoog opstoken. Hij rilt en bibbert ook niet, wat het lichaam normaal gesproken doet om warm te worden. We begrijpen niet hoe dat kan." Haar collega-hoogleraar en internist, Mihai Netea, stelde vast dat de cellen in Hof's bloed zelfs na zes dagen in het laboratorium nog anders reageerden dan gewone bloedcellen.

De hoogleraren zijn zo geïntrigeerd door wat er in het lichaam van The Iceman gebeurt, dat zij zo snel mogelijk samen met Wim Hof nader wetenschappelijk onderzoek gaan doen. Hof wil graag meewerken: "Het gaat mij niet om de ijscapriolen. Ik wil de mensheid helpen. We kunnen veel meer met ons immuunsysteem. Dat is belangrijk voor allerlei ziektes."

Volgens Hof zou iedereen iets soortgelijks moeten kunnen, maar zijn gewone mensen niet meer gewend aan koude. "Vroeger moesten we gewoon jagen in de winter, en stelden we ons meer bloot aan de kou. Maar als iedereen kleren blijft dragen, worden die lichaamsfuncties onderdrukt. Al ben ik natuurlijk erg goed getraind. Ik vergelijk het maar met voetballen: iedereen kan voetballen, maar niet iedereen is Johan Cruijff."

In een ander interview verklaarde hij het volgende: "De dood druk ik weg. Die bestaat niet als ik klim. Tien meter vallen is genoeg, maar op dat moment ben ik vreselijk sterk, is mijn hoofd leeg en de dood overwonnen. Alpinisten begrijpen me niet. Ze zeggen: of je nu met of zonder touw klimt, het gevoel is hetzelfde. Onzin. Vergelijk het met een marionet, die hangt ook aan touwtjes. Ik heb me losgemaakt. Dit is mijn manier om mezelf te worden. Je kunt schilderen met een sjabloon. Ik maak liever mijn eigen schilderij. "

"Een sportman wil winnen, records breken. Maar dit is geen sport, dit is anders. Als ik boven ben, hou ik me stil. Een sportman zou het uitschreeuwen - ik niet. Ik hoef niet te winnen van de rots. Het is onmogelijk te winnen van tienduizend jaar natuur. Adrenaline en competitiegevoel kan ik niet gebruiken. Het gaat me niet om het klimmen, het gaat me om mijn vrijheid." En Wim Hof vervolgde met ...

"De meeste bergbeklimmers willen koste wat het kost de top bereiken - daarom gaan er zoveel dood. Ze willen niet luisteren naar de natuur, en naar hun eigen natuur. Ze zijn niet vrij om nee te zeggen. Voor hen telt alleen de prestatie. Maffe drijfveer. Ze worden gedwongen door hun omgeving. Met macho-gedrag kom je een heel eind, maar uiteindelijk val je naar beneden."

"Ken je die wet uit de natuurkunde? Volle actie is rust. Kijk maar naar een wiel dat heel snel ronddraait. Je zou het meditatie kunnen noemen. Mijn manier van mediteren. Maar het is helemaal niet zweverig, of new age. De symboliek ken ik wel: ze hebben het over satori en samari, mandalas, zen en tantra. Maar er zijn geen moeilijke woorden voor nodig. Vrijheid vinden is moeilijk. Dat doet iedereen op zijn eigen manier. Ik ben een klimmer - dus is klimmen mijn gereedschap. Ga je met angst in je hoofd, dan val je dood."

Commentaar

---

eagle Gepost op: 26/01/2011 15:54:19 Zoals jezelf schrijft, op actie volgt onvermijdelijk reactie (vandaar mijn reactie op uw actie). En het verzoenen van die twee vind automatisch plaats. Maar bij de mens is het zo dat dit automatische proces zich ook voltrekt in de 'onatuurlijke' omstandigheden die hij voor zichzelf heeft geschapen en dat dit de directe natuurlijke instinctieve waarneming en mogelijkheden van dit proces onbewust onderdrukt. Het voorbeeld dat je hier aanhaalt is daarvan een getuignis. Een ander voorbeeld is schijnzwangerschap en het meervoudige persoonlijkheidssyndroom. Er wordt gezegd dat sommige vrouwen zo zeer naar een kind verlangen, dat ze vele kenmerken van een zwnagerschap vertonen, zoals een gezwollen ingedaalde buik, gezwollen borsten, donkere tepels, geactiveerde melkklieren, stoppen van de menstruatie, ochtendmisselijkheid en het voelen bewegen van de foetus die er niet is. Het eigenaardige is dat dit soort schijnzwangerschappen ook voorkomt bij vrouwen die bang zijn voor een zwangerschap. De vraag is hier nu of de kinderwens een gevolg is van haar geestelijke verlangen of van een op een merkwaardige manier geactiveerd hersendeel (en) dat misschien het ingang gezette hormonale proces dat komt kijken bij een echte bevruchting die vroegtijdig is afgebroken (spontane abortus) om een of andere onbekende reden niet uitschakeld. Er zijn zelf gevallen bekend van schijnzwangerschappen bij mannen. Er is vastgersteld dat bij sommige mensen die bijvoorbeeld een tweevoudige persoonlijkheid ontwikklelen (een soort Jekyll and Hyde), de ene persoonlijkheid bijvoorbeeld diabetes heeft of hoge bloedruk, en de andere persoonlijkheid niet. Je zou dus kunnen stellen dat de geest (je persoonlijkheid) invloed heeft op fysieke kwalen. Maar in beide gevallen is wat er gebeurt een geen bewuste keuze maar een automatische reactie op uiterlijke omstandigheden. M.a.w. is het verlangen om - bijvoorbeeld - je lichaamstemperatuur te beheersen een bewuste keuze of een verlangen opgeroepen vanuit een reactie van jou zijn?! Voor sommige processen die vroeger veel inspanning en tijd vergden en waarvan de afloop onzeker was, hebben we vandaag een effectief pilletje. Dat is ok want dat maakt dat we deze tijd aan iets anders (nuttiger) kunnen besteden. Ook Gurdjieff maakt hier gewag van als hij zegt dat op de vierde weg een mens gewoon een pilletje neemt dat alle substanties bevat die hij wenst en zo het resultaat verkrijgt zonder tijdverlies. Iets doen en resultaat bereiken is een ding, maar de interpretatie ervan een ander, dat is in wetenschappelijk onderzoek al dikwijls op een onverwachte en pijnlijke manier aan het licht gekiomen. Zeggen dat geest materie beheerst of andersom, is een twistpunt dat maar niet wil wijken. Zou het niet kunnen dat dit te wijten is aan het feit dat deze schijnbare dualiteit in werkelijkehid niet bestaat en we ons laten vangen door persoonlijk wensdenken en woordbegrippen die de werkelijkheid niet dekken?! M.a.w. 'Het is wat Het is', of is dit ook een mentale constructie?!

Angelus Gepost op: 26/01/2011 16:43:44 Het zou natuurlijk heel goed kunnen dat men zijn lichaamstemperatuur kan 'beheersen' dankzij een instinctief en automatisch reageren van het brein op de omgeving waarin men vertoeft. Het zijn dus de hersenen die het waarmaken, het is het lichaam dat volgt, en het is het ego die met de eer gaat lopen. Dingen zijn er om benoemd te worden en de mens bezit de gaven om met woorden te spelen en aan alles dé uitleg te geven die bij hem het beste past - of, wat anderen graag zouden willen horen of lezen. Dit laatste kunnen we dan ook 'adaptie' noemen, eigen aan elke kameleonpolitiek. Iets directer noem ik het: 'naar de mond praten'. Op jouw vraag: "Zeggen dat geest materie beheerst of andersom, is een twistpunt dat maar niet wil wijken. Zou het niet kunnen dat dit te wijten is aan het feit dat deze schijnbare dualiteit in werkelijkheid niet bestaat en we ons laten vangen door persoonlijk wensdenken en woordbegrippen die de werkelijkheid niet dekken?! M.a.w. 'Het is wat Het is', of is dit ook een mentale constructie?!"... ... zou ik durven antwoorden: alles is relatief en afhankelijk van het gezichtspunt je de zaken bekijkt. Zo zijn lente, zomer, herfst en winter één geheel, één cyclus die zich elk jaar herhaalt. Maar, indien je ze afzonderlijk gaat behandelen wordt je met de tegendelen en schijnbare contradicties geconfronteerd. Daarom geeft Gurdjieff ons de raad om, als je met de delen werkt tegelijkertijd het geheel in het oog moet houden. Anders gezegd: vanaf het ogenblik dat je het geheel van op een afstand beschouwt, vallen alle tegendelen weg en zie je hoe onwerkelijk de schijnbare werkelijkheid was.

Reageer

---

Mijn naam:
Mijn e-mail adres:
Mijn commentaar:
Verificatie:	Typ de code hierboven in: