Overlijdensbericht: Dr. Herman Le Compte overleden aan hartkwaal

In Knokke-Heist is gisteren, donderdag 3 januari, dokter Herman Le Compte, de 'Vitaminedokter', overleden. Le Compte werd 78. Hij stierf aan een aanslepende hartkwaal. Hij ging er prat op dat hij misschien 1.000 jaar oud zou kunnen worden. Dr. Le Compte specialiseerde zich vooral in geriatrie en gerontologie.

Le Compte schreef enkele boeken over ouder worden, waarvan 'De toekomst van het ouder worden' de meest bekende is. Hij stond bekend als de vitaminedokter, omdat hij zijn patiënten probeerde te genezen door hen grote dosissen vitaminen toe te dienen. Zelf dacht hij zeer oud te worden - misschien wel duizend jaar - door vitaminegebruik. Hij was vooral een grote voorstander van vitamine C.

Le Compte raakte in het verleden in een conflict verwikkeld met de Orde der Geneesheren, die hij consequent 'de Horde' noemde. De Orde schorste hem voor levenslang gewoonweg omdat hij in zijn boek 'Hoe word ik duizend jaar' schreef: 'Misschien kan een mens duizend jaar leven'. Le Compte, die vele artsen 'kwakzalvers' noemde, kreeg nu van de Orde der Geneesheren dezelfde titel toegewezen.



Wie was Dr. Herman Le compte?

Om hem beter te leren kennen, doe je er best aan om zijn website een bezoekje te brengen: het zal je uuuuuuuuuuuuuurenlang bezig houden. Elke vraag die je over hem zou kunnen stellen, wordt er in beantwoord.

In het kort... Dr. Herman Le Compte, in 1929 in Aalst geboren, woonde aldaar als klein jongetje in de Sint-Annalaan. Zo liep hij school bij de jezuïeten, twaalf jaar lang, van 1935 tot 1947. In de jaren '50 werkte hij als arts in Kongo en verrichtte er zo'n 1.000 operaties per jaar, praktisch kosteloos. Op 16 juli 2007 was hij 53 jaar dokter en sedert 17 juli 1954 - de dag na het ontvangen van zijn diploma - was hij 53 jaar gehuwd met beeldhouwster Begga D'Haese, die hij zijn tweelingziel noemde. Haar bijnaam was 'de Tijgerin van Brugge'. Naar het schijnt was zij geen katje om zonder handschoenen aan te pakken... Dat moest wel, want zowel zij als haar echtgenoot hadden indertijd vele dingen te verduren.

Op website van Dr. Le Compte lezen we in Paragraaf 106, en volgende:

'Voor diegene, die mijn website regelmatig lezen (en herlezen) heb ik nu een enorm groot nieuws! Ik las in een Canadees Medisch tijdschrift, namelijk het 'Canadian Medical Association Journal' over drie verschillende onderzoekingen, die in de U.S.A. uitgevoerd werden (onder leiding van de 'U.S. National Institute of Health') en waaruit blijkt - en let nu goed op! - dat het geven van vitamine C (in héél grote dosissen) en lang intraveneuze weg ideaal is tegen kanker!!! Ik heb even gemonkeld, want niet alleen weet ik dat reeds héél mijn leven, maar ook ben ik die methode beginnen toe te passen van lang van voor ik mijn doktersdiploma behaald had! Maar wàt zijn die 'reuzegrote hoeveelheden'? Ikzelf gebruik die methode al véél méér dan een halve eeuw. Dus al veel vroeger dan voor die Amerikaanse geleerden tot dat besluit gekomen zijn.

Welke hoeveelheden zij gebruiken, heb ik nog altijd niet ontdekt in de talloze wereldtijdschriften, die ik lees. Maar wat ik zelf toedien, kan ik u vertellen: niet de belachelijke en onnozele en idiote enkele milligrammen van vitamine C, die door de wereldgezondheidsorganisatie aanbevolen wordt, als zijnde de dagelijkse dosis, die de mens moet innemen (en dan nog langs de mond, waarvan ge nooit weet hoeveel er van opgenomen wordt door het organisme). Ikzelf geef dus per persoon en per keer veertigduizend milligram ofte 4 gram vitamine C én langs intraveneuze weg , waarbij er nog geen nanomilligram verloren kan gaan! Dàt noem ik een reuzegrote hoeveelheid, vooral als het per persoon en per keer toegediend wordt. En hoe dikwijls? Minstens 1 x per week, maar ook dikwijls 1 x per dag volgens de noodzaak en de persoon in kwestie.'



Meer over Dr. Le Compte

Aan vele artsen gaf hij de bijnaam 'gangster-oplichter-dokter', 'kwakzalver', of 'klodderhond'. Maar, zei en schreef hij: 'De Romeinen hadden gelijk toen ze duizenden jaren geleden schreven: 'De wereld wil bedrogen worden - mundus vult decepi'. Nochtans scheerde hij niet alle dokters over één en dezelfde kam. In paragraaf 128, lezen we: ''Maar gelukkig zijn niet alle 'geleerde dokters' even stompzinnig. Er zijn nu al een paar landen op de wereld waar er wel vitaminen (zoals onder andere dat foliumzuur) toegevoegd worden aan meel en bloem zoals de USA, Canada, Engeland, Chili en andere."

Nooit of te nimmer nam Dr. Herman Le Compte een blad voor de mond. Zo lezen we in Paragraaf 170, bijvoorbeeld: Van iemand een martelaar maken is alleen maar in zijn kaarten spelen. Dát heeft de Belgische Staat ondervonden toen ze me in 1972 voor het eerst in de gevangenis opsloten. Nota bene: De lezers die toen nog niet geboren waren, weten daar natuurlijk niets van, maar ze kunnen mijn gevangenisavonturen lezen in onder andere mijn eerste boek, dat in 1972 op de markt kwam en na een eerste oplage van 8.000 exemplaren nog heel wat herdrukken heeft beleefd. Het kende een "succès fou". De titel was: 'Hoe word ik 1000 jaar?' Ondertussen heeft de Belgische Staat haar lesje geleerd en is nu bang van ons , want ik heb haar TWEE (niet één, maar twéé) keer laten veroordelen in Straatsburg (Supranationaal Hof tot bescherming van de Rechten van de Mens en van de Fundamentele Vrijheden) waarbij ik met héél véél trots kan vermelden dat ik in totaal vijf keer een àndere Belgische rechter gehad heb en dat die vijf verschillende Belgische rechters , aangesteld door het Belgisch parlement, telkens vóór dokter Le Compte gestemd hebben en tégen hun eigen Belgische Staat. Ah, jaaaaa .....! (Maar dat heb ik al verteld).

En wie wil weten waarom ik zo dikwijls in de gevangenis gezeten heb, het is héél eenvoudig: namelijk omdat ik geweigerd heb, begin van de jaren '60 om mee te staken met de maffia van de Horde van Geneesheren! Die Belgische artsenstaking was de éérste van heel de wereld en heeft veel navolging gevonden. Maar ook dat heb ik al in mijn hoofdstuk I verteld! Mààr: dubbel is nog zo dik!'

Was hij een godsdienstig man?... In paragraaf 184 staat er: 'Alle godsdiensten zijn een sekte! Ook onze 'moeder de zogezegde heilige katholiek kerk''. Zonder uitzondering. Maar als dokter kan ik begrijpen dat de mensen iets nodig hebben om zich aan vast te klampen. Dat kan een zeer grote steun betekenen voor mensen, die in de miserie zitten of ziek zijn of die angst hebben voor de dood.'

Zo is Alzheimer is, volgens hem, onder andere een oxydatieproces van de hersenen. Maar ook aluminium rol speelt een grote rol in het ontstaan van Alzheimer. Mensen die veel aluminium binnen krijgen, zoals bijvoorbeeld door hun eten klaar te maken in aluminium kookpotten; door te eten met aluminium lepels, enzovoorts. Ook door veel maagpoeders te nemen, want zo goed als bevatten alle maagpoeders aluminium, en dat aluminium heeft een beschermende werking op de maag. Ook de mensen die aan de kunstnier liggen. Het water waarmee hun nier gespoeld wordt (verschillende keer per week), bevat enorm veel aluminium. Ze krijgen dan ook (en dikwijls van op jonge leeftijd) Dementia (krankzinnigheid). Vandaar is de stap klein naar Dementia Senilis (ouderdomskrankzinnigheid) en vandaar is de stap dan alleszins nog kleiner naar de ziekte van Alzheimer. Hoe Alzheimer voorkomen? Volgens Lecompte: 'We moeten mijn 'anti-oxydatieve' behandeling (mega-multi-vitaminen) die al hoger genoeg werd uitgelegd, combineren met die nieuwe ontdekking, waarover ik sprak (aluminium vermijden).'

Een andere uitspraak is: 'Geef vitaminen (als anti-oxydantia) om de 'vrije radikalen' weg te houden en ge houdt de veroudering tegen!' De veroudering is immers een oxydatie van de weefsels (zoals de ziekte van Alzheimer een oxydatie van de hersenen is).'

'Een ander voorbeeld,' schreef hij: 'bruin worden (door in de zon of op de zonnebanken te liggen) is een oxydatie en dus een veroudering van de huid. We kunnen zelfs verder gaan: Levenloze voorwerpen, zoals een auto verouderen ook! Uw auto die staat te roesten op straat: ook dàt is een een oxydatie. Kortom oxydatie is eigenlijk hetzelfde als verouderen. Ik zei al dikwijls (en legde het uit) dat de veroudering niets anders is dan een oxydatie. Dus dat we anti-oxydantia moeten nemen. En vitaminen zijn praktisch allemaal anti-oxydantia (dus stoffen die de oorzaak van de veroudering, namelijk de 'vrije radicalen' in ons lichaam vernietigen). Maar er zijn ook vier gevaarlijke vitaminen. Ik som ze even op:

Vitamine A: Als ge alleen maar dat beetje vitamine A neemt, dat in eender welke multivitamine zit, dan kan dat absoluut géén kwaad. Hetzelfde geldt voor Vitamine K, D en B12: neem daar ook niet al té veel van. Er is onderzoek gedaan op verschillende plaatsen in de wereld en nu staat onomstotelijk vast dat de vitaminen E en C bescherming bieden tegen de ziekte van Alzheimer. Indien ge alle dagen die (en andere) vitaminen inneemt, hebt ge twee derden minder kans om deze ziekte te krijgen. Dat is toch al een groot verschil, is het niet?'

Dr. Le Compte had over alles en nog wat iets te vertellen. Bijvoorbeeld: '...nog eens over dat hormoon 'oxytocine': het wordt ook wel 'knuffelhormoon' genoemd, zoals ik reeds zei, omdat mensen, die veel oxytocine in hun hypofyse aanmaken, graag geknuffeld worden en erg graag knuffelen. Mensen die daarentegen weinig oxytocine aanmaken, hebben weinig zin om te knuffelen, of om geknuffeld te worden.

Dr. Le Compte had het ook niet voor hospitalen...: 'Maar om over die eerste ''superbug' verder te gaan: dat is het M.R.S.A., afkorting van 'methiciline-resistante-staphylococcus-aureus', die nu woekert in alle hospitalen. Ook in de meest hygiënische! Ik heb vroeger al verteld dat het drinken van groene Japanse thee heel goed is om de weerstand tegen die 'bug' (= microbe) te vergroten. Maar onderwijl is dat al 'passé'. Er is nu géén enkel middel meer tegen die 'superbug' dan alles zo proper mogelijk te houden. Zelfs zijn er landen, waar het nu verboden is mekaar nog een hand te geven!

N.B. Al die 'superbugs' zijn trouwens de reden, waarom ik me nooit in een kliniek zal laten opnemen!'

Als je meer wenst te lezen, bezoek dan eens zijn website: Weblog van Dr. Herman Le Compte

... die hij beëindigt met de woorden: 'Uw DR. Le Compte, uw Afrikaanse medicijman.'

Commentaar

---

Reageer

---

Mijn naam:
Mijn e-mail adres:
Mijn commentaar:
Verificatie:	Typ de code hierboven in: