|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
zaterdag 28 juli 2007 3:12
|
|
|
|
|
|
|
In aansluiting van ons artikel over Prahlad Jani, de man die beweerde dat hij in de laatste 68 jaar geen slokje drank heeft gedronken, noch een brok eten heeft verorberd, reizen we vandaag naar Nepal. Naar Zuid-Nepal om preciezer te zijn. Naar het dorpje Ratnapuri van het Bara district, 150 km verwijderd van de hoofdstad Kathmandu. Elke dag bezoeken duizenden bedevaartgangers, nieuwsgierigen en toeristen dit dorpje omdat 'de nieuwe Boeddha' daar woont. Op sommige dagen telt men er zelfs meer dan tienduizend bezoekers.
De naam van deze 'wonderjongen' met als bijnaam 'Little Buddha', is
Ram Bahadur Bamjan, geboren op 9 mei, 1989. De naam van zijn vader is Bir Bahadur Bamjan, en zijn moeder heet Mayadevi Bamjan. Vandaag de dag is hij dus 18 jaar,doch toen hij aan zijn roeping begon, was hij nog maar 16.
Het begon allemaal op 18 mei 2005. Hij was toen nog maar 16 jaar, schreven we. Hij werd 'verlicht' nadat hij een bezoek had gebracht aan de plaats waar de Boeddha was geboren: Lumbini. Van zodra hij terug in zijn dorp aankwam, vervolgde hij zijn studie van het Boeddhisme. Op een nacht verdween hij. Zijn ouders, broers en zusters dachten dat hij gek was geworden. Zonder iemand te verwittigen had hij het ouderlijke huis verlaten. Zijn ouders, broers en zusters gingen naar hem op zoek en vonden hem onder een boom, midden in een bos. Hij zat daar maar te zitten, in een asana houding, met gesloten ogen, en hij sprak geen woord, wat men ook tegen hem zei of aan hem vroeg, hij weigerde te antwoorden. Totdat er één zin uit zijn mond ontsnapte: "Zeg tegen mijn moeder dat ze zich niet ongerust hoeft te maken." Die jonge heeft dringende hulp nodig, dacht men toen.
Men liet hem dan maar doen in de hoop dat de winden, zon, regen en stormen hem wel zouden tot inkeer brengen. Maar nee, hoor: geen storm kom hem uit die plaats verdrijven. De vleugels van de boom waarin hij zat, gaven hem ietwat bescherming. Net als de Boeddha zat hij onder een boom en dan nog wel dezelfde boomsoort, namelijk: een banyanboom. Andere kinderen van het dorp plaagden hem voortdurend. Met stokken porden ze in zijn lichaam, bijvoorbeeld. Doch hij verroerde geen vin.
Getuigen, waaronder zijn eigen familieleden, beweren nu dat Bamjan tot op heden nog niets heeft gegeten, en ook niets heeft gedronken. Hij heeft dan ook geen stoelgang, zeggen ze daarbij. Spreken doet hij zelden. Hij ademt nauwelijks. Sommigen zeggen dat er soms een soort van wit licht vanuit zijn voorhoofd naar buiten treedt.
Het begon dus met een boom, maar ondertussen is het geheel reeds tot een ganse kermis uitgegroeid. Voor slechts vijf roepies kan je een foto van Bamjan kopen, als je iets meer wenst te spenderen, vindt je verschillende snuisterijen en artefacten met zijn afbeelding er op. Hieronder zie je, bijvoorbeeld, een foto van een stalletje waar men halssnoeren aanbiedt.
Weet, dat je er niet zomaar bij kunt. Er is een afspanning, 25 meter van Bamjan verwijderd. Er is ook politiebescherming. Met andere woorden: je moet al een camera hebben met een goede telelens om degelijke foto's van het nieuwe wereldwonder te kunnen nemen. Maar nogmaals: waarom in een camera en lens investeren indien je voor een prik en een ei dingen kunt aankopen?... Plus, van zijn gelaat is alsmaar minder te zien... Zijn haar bedekt zijn ogen, en als hij zo blijft voortdoen, zien we binnenkort zijn neus niet meer, noch zijn mond of kin.
De boom waaronder hij zit is met gekleurde vlaggetjes en wimpels versierd en rondom hem branden honderden kaarsen en wierrookstokjes. De buurt is een kleine marktplaats geworden. Je kunt er eten kopen, drank, kaarsen, postkaartjes, bloemen, talismans, CD's, DVD's, Bamjan's biografie, of wat dan ook. Vooral boeken en andere zaken, die het Boeddhisme promoten, vind je her en der. In één van de kramen kun je zelfs je fiets laten herstellen... Het zal je dan ook niet verbazen te lezen dat de ganse omgeving overspoeld is met zwerfvuil, inclusies lege blikjes drank en plastieken flessen.
In kartonnen dozen, waarin gleuven werden ingebracht, steken mensen hun donaties in. Ondertussen hebben Bamjan's familieleden een speciale bankrekening geopend, waarop nu reeds veel meer dan 500.000 roepies (iets van een 6.500 euro) op staat. Het juiste bedrag is natuurlijk niet gekend. Ook vader en moeder doen goede zaken met de mensen van de pers...
Elke nuchtere denkende mens stelt zich de vraag hoe het mogelijk is hoe iemand zolang zonder eten en drinken kan. Daarenboven moet men over een sterke wilskracht beschikken om zolang, dag in dag uit, roerloos onder een boom te blijven zitten, net als een wassen pop, wat de weersomstandigheden ook zijn. Bamjan werd ondertussen ook tot tweemaal toe door een slang gebeten. Hij aanschouwde het als een 'test der goden' en voelde zelfs de behoefte niet om de wonden te laten verzorgen. Hij genas, zonder geneesmiddelen. Zijn familieleden hadden, met de bedoeling hem te beschermen, een net rondom hem en de boom gespannen, maar daar wilde hij niets van weten, en het werd dan ook prompt terug afgebroken.
Maar, wat je wél weten moet, en wat niet alle kranten vermelden, is het feit dat het niemand toegelaten is hem te zien tussen 17u en 5 uur 's morgens. Gedurende deze periode wordt er een scherm geplaatst. Vele mensen speculeren dat hij tijdens die periode wél eet, drinkt, plast en poept ...
Op 13 maart 2006, omstreeks 3 uur 's morgens, was de plaats onder de boom leeg. Algemene paniek! Bamjan was verdwenen, na 299 dagen meditatie en zonder te hebben gegeten of gedronken. De vrijwilligers, die op hem letten, waren in slaap gevallen en wisten van niets. De omheining was voor een stuk vernield en op een 40-tal meter van de plaats waar hij zat, vond men zijn kleren, op een klein hoopje. Tientallen mensen begonnen naar hem te zoeken. Men dacht dat men hem had ontvoerd. Het leger werd ingezet. Uiteindelijk groeide het uit tot een duizendtal mensen die naar hem aan het zoeken waren. Natuurlijk behaalde zijn verdwijning de frontpagina van elke krant. Zelfs reuzen als de BBC, CNN, enzovoorts, brachten het nieuws uit, wereldwijd.
Het vreemde was het zien hoe alles plotseling stilviel. Geen toeristen meer, die daarvoor met bussen werden aangevoerd, geen pelgrims, de stalletjes gingen dicht en verhuisden naar andere plaatsen, geen rijen toeschouwers meer, geen extra donaties... in het kort: het spektakel viel stil. Elkeen die toch kwam, treurde.
Op zondag 19 maart vond men hem weer, een drietal kilometer ten zuidwesten van het bos van Ratnapuri. Iedereen was opgelucht. Maar niet voor lang ...
Alweer verdween hij spoorloos - ditmaal voor 9 maanden lang - om door de cameramensen terug gevonden te worden op 26/12/2006, om dan nog maar eens te verdwijnen... Zijn enige doel is mediteren, 6 jaar lang, en dus niet om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Het is niet altijd gemakkelijk om je doel na te streven als je permanent omringd wordt door mensen die je bekijken, foto's nemen, je vragen stellen,hardop met elkaar praten, enzovoorts.
Om een idee van dit verhaal te verkrijgen én een smaak van de plaatselijke sfeer, raden we je aan een filmpje te bekijken. Deze video is gemaakt 6 maanden en 16 dagen nadat hij het ouderlijke huis had verlaten om zich onder die heilige boom terug te trekken. Gans die periode heeft hij gemediteerd, nogmaals: zonder één dag te eten of te drinken! Op dit filmpje ontmoeten we zijn broer en zijn moeder die beiden hun verhaal doen:
Link. In gesprek met zijn moeder. 26 december 2006: Bamjan teruggevonden door de Franse Pers.Voorgeschiedenis Bamjan werd op de Dag van de Volle Maan van de maand van Chaitra op Baisakh 27, 2046, geboren. In onze tijdrekening omgerekend, betekent dit: 9 mei 1989. Na de lagere school studeerde hij 5 jaar lang het Boeddhisme. Bamjan volgde een basisopleiding bij 'Som Bahadur Lama van Sudha' in het dorpje Chhatiwan. Hij spendeerde enige tijd in Lumbini, zowel in 2003 als in 2004, waar hij zich nog verder in het Boeddhisme verdiepte. In januari 2005 keerde hij weer naar huis. Na zijn thuiskomst werd hij ziek en toen hij terug hersteld was, stelde hij vast dat hij mankte. Vanaf die dag bleef hij de Boeddhistische leer bestuderen, ditmaal thuis. De rest van het verhaal kennen we reeds.: hij verliet het ouderlijke huis midden in de nacht, terwijl iedereen sliep.
Volgens de Boeddhistische leer stopt iemand te reïncarneren van zodra hij verlicht is, de toestand van verlichting (bodhi) bereikt. Dan wordt hij een Boeddha. Eén met de Boeddha worden, betekent, dat de eeuwigdurende levenscirkel van geboorte en dood verbroken wordt. De ziel heeft haar doel bereikt en stopt dus met alsmaar in een lichaam op aarde te blijven reïncarneren.
Bamjan zegt dat hij dit niveau nog niet heeft bereikt. Nu is hij een Rinpoche, zegt hij, een lagere toestand van goddelijkheid. Daarom heeft hij die zes volle jaren nodig, teneinde de vervolmaking te bereiken. Hij vertelt ons ook dat iedereen het Boeddhaniveau in zichzelf kan realiseren via een besef van de ware aard van zijn wezen. Niet lang geleden nochtans, opende hij de ogen om aan zijn broer te vertellen om hem vanaf nu 'Om Namo Buddha Gyani' te noemen. Vertaalt, betekenen deze woorden: 'Groeten aan de wijze Boeddha'.
Vandaag de dag weet niemand waar onze 'kleine Boedhha' verblijft. Anderzijds, zoals we op de foto hieronder kunnen zien, zijn noch zijn moeder, noch zijn zuster er over bezorgd. Deze foto werd enkele dagen geleden genomen.
Een extraatje: Nepal Mahashivaratri
De sfeer van Nepal... Beleef het vieren van Shiva's verjaardag, via de mantra: OM NAMA SHIVAY
Ommmmmmmmm nama shivay.De primaire bedoeling om jezelf op een mantra te concentreren, is om je gedachten van de dagdagelijkse beslommeringen vrij te maken, een bepaalde trillingfrekwentie in je lichaam te op te wekken, in samenwerking met een intense concentratie op je ademhaling. Je fysieke lichaam komt tot rust, met als gevolg dat je je op je Ware Zijn kunt concentreren, via een 'loslaten'. Je laat je lichaam, je voertuig, datgene dat je niet bent, los.
Inspiratie, perspiratie en concentratie zijn hier de sleutelwoorden, die de deuren in jezelf kunnen openen - want, ook jij kunt uitgroeien tot jezelf, tot jouw Boedhha-zijn. Dit Boeddha-zijn is dan ook gelijk aan wat wij in onze gewesten 'Christusbewustzijn' noemen. Je hoeft daar geen duizenden boeken voor te lezen, noch jezelf terugtrekken in de een of andere grot. Het énige dat je moet doen, is 'doen'. Ram Bahadur Bamjan doet het op 'zijn' manier, op de manier die hij aldaar heeft aangeleerd. Maar..., geloof me vrij: alle wegen leiden naar Rome. Je moet gewoonweg de eerste stap nemen, en je weg vervolgen, zonder je te laten afleiden, noch verleiden. Het klinkt eenvoudig...
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.