|
|
|
|
|
|
|
Auteur
Angelus
Geplaatst op
zaterdag 9 juni 2007 5:54
|
|
|
|
|
|
|
We leven in een wereld van drie dimensies en dankzij Einstein hebben we een idee van wat de vierde dimensie is: van tijd-ruimte. Maar, hoe moeten we ons in godsnaam de 10de voorstellen?... Dit nieuwsberichtje kan je al die zogezegde bestaande dimensies, beginnende bij de eerste om te eindigen bij de tiende, niet uitleggen, maar je er wél naar toe leiden...
Daarom stellen we je voor om onderstaand filmpje te bekijken. Het duurt slechts 11 minuten. De ideeën van dit geanimeerd filmpje komen uit het eerste hoofdstuk van het boek 'Imagining the Tenth Dimension', geschreven door Rob Bryanton. Daarnaast: een videoclip over het mogelijke bestaan van parallelle universa.
Alles heeft een begin en een einde. Gurdjieff legt ons duidelijk uit dat in onze Scheppingsstraal alles begint in het punt dat we het 'Absolute' noemen, en eindigt in onze Maan. Laten we elkaar goed begrijpen: er zijn miljarden en miljarden scheppingsstralen, allemaal beginnende in het Absolute, maar wij, mensen, zijn enkel en alleen geïnteresseerd in 'Onze Scheppingsstraal', die door onze Zon loopt en niet door één van de miljarden andere zonnen. En, dan spreken we nog maar van ons Melkwegstelsel - en, net als ons Melkwegstelsel zijn er miljarden andere sterrenstelsels. Het zou ons verstand ook te boven gaan.
Volgens Rob Bryanton heeft alles in de tiende dimensie potentieel, maar het is nog niet verwerkelijkt, daarom heeft elk ding aldaar 'potentie' maar nog geen vorm. Met andere woorden: in de tiende dimensie heeft alles een 'ongerealiseerd potentieel'. Vorm ontstaat pas in een lagere dimensie: in de negende dus.
Voor Rob begon alles met een lied - of, nog beter gezegd: via een reeks van liedjes, allen handelend over 'de aard van de realiteit'. Telkenmale mensen niet begrepen wat hij met de teksten van zijn liedjes bedoelde, kwam het idee in hem op om een boekje te laten drukken dat samen met de CD zou worden verdeeld. En dat idee groeide uit tot een boek van 220 bladzijden ...
Hierna geven we je een voorbeeld van zes liedjes en wat Rob met de inhoud van de tekst in wezen bedoelde:
Everything fits together: met dit lied tracht hij ons weer te geven dat alles met alles is verbonden, en zolang mensen dit niet beseffen blijven ze in dit leven in de val zitten waarin ze zitten. Van zodra je je de tiende dimensie kunt voorstellen, heb je een idee wat alle zieners en mystici van indertijd de laatste duizenden jaren aan ons hebben trachten te beschrijven en dan kan je ook het hedendaagse kwantumdenken beter begrijpen, bijvoorbeeld.
In het lied 'Unseen Eye' vertelt Rob ons dat de 'kwantumwaarnemer' echt bestaat, zelfs als je er niet in gelooft. Als je gelooft dat alles in deze wereld en alles wat in het universum bestaat het gevolg is van puur toeval, van blind determinisme, of dankzij een paar gelukkige worpen van een teerling, of het resultaat van de intenties van een schepper, of een gevolg van wat dan ook: datgene wat we zien staat er geheel los van, want de realiteit ziet zichzelf via een 'Unseen Eye', 'Ongezien Oog', vergelijkbaar met het 'buiten het systeem-gezichtspunt' van Godel.
Seven Levels: ondanks het feit dat er wel degelijk 10 dimensies zijn, zijn zeven ervan voor ons van belang. En één van die zeven stelt in ons universum zowel het Omega-punt voor, het punt naar waar we ons toe begeven, alsook de Alpha, het punt waar we van komen. Zowel de Omega als de Alpha, het Einde en het Begin, zijn in één enkel onbeweeglijk punt van de zevende dimensie opgeslagen. Dit betekent, dat er in onze unieke realiteit zes richtingen zijn, zes graden van vrijheid, en zes graden van afzondering, die ons allemaal aan elkaar hechten. Daarbij is de zesde dimensie ook de eerste, vergelijkbaar met een möbiusring, maar dan een ring in de zesde dimensie, zoals Nechustan: de slang die in haar eigen staart bijt. De vijfde dimensie, is de dimensie waarin we vertoeven; dezelfde dimensie waar Kaluza over sprak, en waarover Einstein jaren had nagedacht vooraleer de juistheid ervan te aanvaarden.
Anthropic Viewpoint is een lied waarin verteld wordt dat we hier op aarde zijn, gewoonweg omdat we hier zijn. Het zijn de mensen die de macht in handen hebben die ons in onze onwetendheid laten en ons in angsten doen zwemmen. Ze verrijken zichzelf terwijl er mensen in deze wereld verhongeren en nutteloos lijden. Als je geen acht slaat op de man die achter het gordijn staat, loop je het risico om tegelijkertijd zijn marionet te worden én zijn slachtoffer.
Automatic verwijst naar het feit dat we onze instincten zijn ontgroeid, dat we niet meer luisteren naar de stemmen in ons hoofd, die in wezen de stemmen zijn van onze voorvaderen, of spirituele gidsen. Intuïtie zou onze gids moeten zijn.
Turquoise and White is een lied dat ons afleidt van ons o zo drukke leven. Het zorgt ervoor dat je je ontspant, omdat spanningen, angst en haat onze voornaamste vijanden zijn. Slechts vijf minuutjes per dag kan jou in contact brengen met jouw innerlijke stemmen en ze zullen je behulpzaam zijn om in de tiende dimensie terecht te komen, naar het schijnt. Laat het ons weten ...
Reageer
Opgelet: momenteel ben je niet ingelogd. Om onder jouw eigen naam te posten kun je hier inloggen.