Waarom onze hersenen gevoelig zijn voor uitstelgedrag (Nee, het is niet alleen luiheid of gebrek aan wilskracht)

Vooringenomenheid van het huidige moment is waarom je voor de tiende keer dezelfde nieuwjaarsresolutie hebt gemaakt, maar dat je het deze keer meent.

De misvatting: Je stelt uit omdat je lui bent en je jouw tijd niet goed kunt beheren.
De waarheid: Uitstel wordt gevoed door zwakte in het moment en het falen om te denken over denken.

Jouw Digicorder zegt iets over jouw eigen gedrag dat je ondertussen moet opgemerkt hebben, iets dat steeds tussenkomt tussen jou en de dingen die je wilt bereiken.

Als je een Digicorder hebt ben je geneigd om geleidelijk aan tientallen films en series te accumuleren waarvan je denkt dat je ze op een dag gaat bekijken. Dit is een belangrijkere zaak dan je denkt.

Neem eens een kijkje in jouw wachtrij. Waarom zijn er zo verdomd veel documentaires en epische drama's virtueel stof aan het verzamelen? Waarom blijf je ze steeds overslaan?

Psychologen weten eigenlijk het antwoord op de vraag waarom je steeds films toevoegt dat je nooit zal bekijken aan jouw groeiende verzameling. En het is dezelfde reden waarom je denkt dat je eindelijk zal doen wat het beste is voor jezelf in alle andere aspecten van je leven, maar zelden doet.

Een studie, uitgevoerd in 1999 door Read, Loewenstein en Kalyanaraman liet mensen drie films uitkiezen uit een selectie van 24. Sommigen waren licht zoals "Sleepless in Seattle" of "Mrs. Doubtfire". Sommigen waren zwaar zoals 'Schindler's List" of "The Piano". Met andere woorden, het was een keuze tussen films die beloofden leuk te zijn, maar die je snel vergeet, of memorabele films die echter meer moeite zouden kosten om opgenomen te worden.

Na het uitkiezen moesten de proefpersonen onmiddelijk één van de films bekijken. Dan moesten ze een andere 2 dagen later bekijken en de derde nog eens twee dagen later.

De meeste mensen kozen "Schindler's List" als één van de drie. Ze wisten dat het een geweldige film was omdat al hun vrienden dit gezegd hadden. Alle recensies prijzen de film de lucht in en het verdiende tientallen van de hoogste onderscheidingen. De meesten hadden echter niet gekozen om deze film te zien op de eerste dag.

In plaats daarvan neigden de mensen om de lichte films te zien op de eerste dag. Slechts 44 procent ging eerst voor het zwaardere spul. De meerderheid had de neiging om komedies als "The Mask" of actiefilms zoals "Speed" te nemen toen ze wisten dat ze deze onverwijld moesten kijken.

Meer vooruitgepland hadden de mensen 63 procent van de tijd een zwaardere film genomen voor hun tweede film en 71 procent van de tijd voor hun derde.

Wanneer ze het experiment herhaalden, maar de proefpersonen vertelden dat ze alle films na elkaar moesten zien, werd "Schindler's List" 13 keer minder gekozen.

De onderzoekers hadden een voorgevoel dat mensen eerst voor junk food zouden gaan, maar gezondere maaltijden in de toekomst zouden plannen.

Vele studies hebben over de loop van jaren laten zien dat je geneigd bent om tijd-inconsistente voorkeuren te hebben. Op de vraag of je liever fruit of taart wilt over een week, zeg je meestal fruit. Een week later, wanneer het plakje chocoladetaart en de appel wordt aangeboden, heb je statistisch gezien meer kans om te gaan voor de taart.

Dat is de reden waarom jouw Digicorder vol staat met geweldige films die je steeds overslaat voor "Family Guy". De keuze van wat nu te kijken en wat later is net als de snoepreep versus worteltjes. Wanneer je op voorhand aan het plannen bent wijzen je goede engeltjes je naar de voedzame keuzes, maar in het moment ga je voor wat goed smaakt.

Gedragseconoom Katherine Milkman heeft opgemerkt dat dit de reden is waarom supermarkten snoep recht naast de kassa zetten.

Dit wordt ook wel vooringenomenheid van het huidige moment genoemd - niet in staat zijn te begrijpen dat wat je wilt over een periode van tijd zal veranderen, en datgene wat je op dit ogenblik wilt, niet hetzelfde is als datgene dat je veel later zou willen. Vooringenomenheid van het huidige moment legt uit waarom je sla en bananen koopt alleen maar om ze later weg te gooien wanneer je vergeet om ze op te eten. Dit is waarom je je als kind afvraagt waarom volwassenen niet meer speelgoed hebben.