Fosfenisme: Inwijdingsonderzoek

De ware betekenis van Inwijding, of Initiatie (uit het Latijn 'initium': begin, aanvang), is om energieën los te weken, die een persoon zullen toelaten om vermogens op te wekken en die uit te drukken; vermogens, waartoe hij van binnenuit is aangetrokken.

De fixatie van rechtstreekse of onrechtstreekse lichtbronnen staat aan de bakermat van alle vormen van inwijdingen en het is in alle tradities weer te vinden. Het is deze fixatie, en bijgevolg het fosfeen, die toegang verschaft tot de vermogens van de geest; dit, ondanks het feit dat velen in de wetenschap leven dat deze vermogens enkel en alleen 'voorbehouden zijn aan uitverkorenen', of aan 'ingewijden', omdat ze onwetend zijn over de ware eigenschappen van de Inwijding. Nochtans zijn deze vermogens zeer gemakkelijk te verkrijgen en even gemakkelijk ontwikkeld, vanaf het ogenblik dat men enkele eenvoudige regels in acht neemt.

WAT IS EEN INWIJDING ?

Op 18-jarige leeftijd werd Francis Lefebure door Arthème Galip ingewijd. Deze inwijding bestond er uit om, via handoplegging, fenomenen van esoterische helderziendheid, uittreding en visioenen op te wekken. Deze Zoroastriaan wees hem ook op enkele oefeningen, vooral op hoofdschommelingen, teneinde de vermogens die op die manier werden opgewekt te onderhouden en verder te ontwikkelen. Het was dankzij deze krachtige aanloop dat Dokter Lefebure de psychische fenomenen ontdekte die zijn leven totaal zouden veranderen en hem in een wereld van onderzoek stortten waarvan hij zich niet bewust was dat het zijn gehele leven in beslag zou nemen.

De handopleggingen op zichzelf, zoals ze indertijd werden uitgevoerd, lieten niet toe te begrijpen wat er aan de ingewijde dat specifiek vermogen verleende opdat hij, bij de kandidaat-ingewijde, zulke veranderlijke bewustzijnstoestanden en spirituele fenomenen op kon roepen. De uitleg die men aan die krachten gaf, was altijd verbonden met filosofische of religieuze interpretaties, die in de meeste gevallen niets met elkaar te maken hadden.

In de tijd dat Dokter Lefebure deze stoot ontving, werden psychische fenomenen nog altijd als iets geheimzinnig beschouwd en weggelegd voor bepaalde geïnitieerden of zogenaamde uitverkorenen. Welnu, op 44-jarige leeftijd , tijdens zijn ontmoeting met de Indonesische mysticus Pak Subuh, leefde hij in de zekerheid dat zijn fenomenen in werkelijkheid te danken waren aan de uitvoering van een specifieke praktijk, dat op een diepgaande manier inwerkte op het geheel van het cerebrale functioneren en de oorzaak was van het uitlokken van die bijzondere bewustzijnstoestanden: net zoals Galip, schommelde Subuh, maar het ritme was verschillend.

Die avond, nadat hij Subuh had ontmoet, en terug in zijn hotel aangekomen, verkreeg hij het idee om de schommelbewegingen van het hoofd te observeren, vertrekkende bij een fosfeen die hij kon opwekken met behulp van de lamp aan het hoofdeinde van het bed. Hij kwam tot de vaststelling dat er slechts één beweging met het hoofd was dat ervoor zorgde dat het fosfeen met het hoofd meebewoog. Want, indien hij met het hoofd té traag schommelde, bleef het fosfeen pal stilstaan en indien hij té snel schommelde, bleef het ook pal stilstaan, of verdween.

Het was dus door de uitwerkingen van de schommelingen op het brein te analyseren; dit, met behulp van de fosfenen, dat Dokter Lefebure zijn eerste grootse ontdekking deed, nadat hij de oefeningen, verkregen van Galip én deze, die door Subuh werden uitgevoerd, met elkaar vergeleek. Hij stelde daarbij vast dat de fosfenen de potentiële vermogens van de hersenen van de beoefenaar vermeerderde.

Het woord 'initiatie' is uit het Latijn afgeleid en betekent 'begin', 'aanvang'. Met 'begin' wordt in de eerste plaats bedoeld dat de persoon, dankzij die Inwijding, op het begin van zijn eigen weg staat. De waarachtige betekenis van de inwijding zélf bestaat er uit om een krachtige stoot te geven, waarbij cerebrale energieën worden losgemaakt, bijvoorbeeld door de schommelbewegingen, die ervoor zorgen dat de persoon de verhoogde vermogens in zichzelf kan vrijmaken én om die daarna dan naar buiten toe uit te drukken.

Deze ontdekking van het effect van de ritmische gedachte op de cerebrale vermogens loodsen de inwijdingstechnieken eenvoudigweg in het gebied van de cerebrale fysiologie. Tenslotte verleent dit alles aan de 'Inwijding' een veel diepere betekenis dan de enge, culturele of intellectuele betekenis die men ons gewoonlijk tracht aan te praten. Bovendien is er van gave geen sprake, noch van een vermogen, ten gevolge van de morele kwaliteit van een persoon. Dokter Lefebure heeft op deze manier de opbouwende uitwerking van ritme op de werkzaamheden van het brein, én op de gedachte, op de voorgrond geplaatst. Initiatie is dus geen geschenk Gods, als bij wijze van beloning, geschonken aan een bepaalde persoon, maar eerder een universeel geschenk gegeven aan de gehele mensheid, waarbij elke mens in staat is de natuurwetten te volgen, hetgeen door de Oude Grieken 'Fysiologie' werd genoemd.