Ex-extern van de Ziekenhuizen van Parijs, Frankrijk.
Ex-arts bij de Gezondheidsdiensten van het Onderwijs.
Ex-leraar Wetenschap en Wiskunde.
Gouden medaille en prijs 'Lépine' wedstrijd, 1963.
Zilveren medaille 'Lépine' wedstrijd, 1964.
Gouden medaille Internationaal Uitvindersalon, 1964.
Vermiljoen medaille Internationaal Uitvindersalon,
1967.
Zilveren medaille Internationaal Uitvindersalon Brussel,
1975 voor zijn methode 'Fosfenenmening in de Pedagogie'.
Dr. Francis Lefebure werd op 17 september 1916 in het XIVde arrondisement van Parijs geboren. Zijn moeder, Claire de Saint-Rémy, was schilder en poëet. Zijn vader, een advocaat, publiceerde een tijdschrift over badplaatsen- en toeristische wetgevingen.
Hij liep hoger onderwijs in het Franse gymnasium, die meerdere beroemde personen leverde, en geheel zijn leven lang bewaarde hij een grote waardering voor de Wetenschapsprofessoren van dat 'Louis le Grand' lyceum.
Op 17-jarige leeftijd vervoegde hij het P.C.N. (Fysica, Chemie, Natuurlijke Wetenschappen) dat indertijd een voorbereidend studiejaar was op Geneeskunde. Op de vele honderden studenten eindigde bij de allereersten, dit ondanks het feit dat hij de jongste was.
Tegelijkertijd met zijn academische studies bestudeerde hij de methoden van persoonlijke ontwikkeling, evenals de handboeken over yoga en die over geesteswetenschappen uit die tijd. In wezen was hij daarmee reeds op 13-jarige leeftijd begonnen. Hij kon zich dat veroorloven, omdat hij het geluk had om in het hartje van het Quartier Latin te wonen waar de enige gespecialiseerde boekenwinkels over deze onderwerpen uit de tijd waren gelokaliseerd. Dit voortijdig onderzoekswerk werd door zijn moeder vergemakkelijkt - die, wetende dat hij in de onderwerpen sterke interesse stelde - de beste boeken die er te vinden waren voor hem uitkoos.
Dit was dan ook de reden dat hij op 15-jarige leeftijd met veel passie alle filosofische werken van Rudolf Steiner, de stichter van de antroposofie, had verslonden. Veel later zou hij er zich totaal van terugtrekken ten gevolge van de ontdekking van de fosfenen, hoogstwaarschijnlijk geïnspireerd door de leer van Johann Wolfgang von Goethe, die gelijkaardige fenomenen in zijn werken beschreef. Goethe werkte weliswaar niet met een lamp, wel met het zonlicht dat door een spleet, of een zeer klein gaatje in het gordijn op een muur viel.